Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2016

Αρα αγαπη = ζεστη.

Ιστορια 1

Πριν απο μερικα χρονια φιλοξενησα ενα σκυλο. Ο σκυλος ειχε ψυχολογικα και ντρεποτανε να κανει τα κακα του.
Με ξυπνουσε το πρωι (8 η ωρα!) για να την παω βολτα. Το βραδυ βγαιναμε ξανα. Φευγαμε στις 11 και γυριζαμε στη μια. Τα αλλα σκυλια μυριζαν το φοβο της και μας κυνηγουσαν. Εγω τα εδιωχνα.

Οταν ελειπα απο το σπιτι ετρωγε τις αγαπημενες μου λεοπαρ σαγιοναρες και κατουρουσε επιδεικτικα στο χαλι. Γυριζα και τη μαλωνα ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ, κυριως για το χαλι.
Υστερα απο λιγο, τη συγχωρουσα πραγματικα που κατεστρεφε το σπιτι μου. Ξαπλωναμε μαζι στο πατωμα και τα ξεχνουσα ολα. Απολαμβανα τη ζεστη της.

Ιστορια 2

 Εχω μια πολυ ιδιαιτερη σχεση με το παπλωμα μου. Οταν ειμαι στην αγκαλια του, νιωθω μια ζεστη σαν αυτη του ηλιου. Φαντασου ομως μεσα στο καταχειμωνο εγω να εχω εναν ηλιο στο δωματιο μου.

Υστερα θα πρεπει να σου πω καποια λογια για τον ηλιο. Ο ηλιος του καθενος ειναι αλλιως. Ο δικος μου ειναι αυτα τα πουπουλα που κρατουν τη ζεστη κοντα. Ο δικος μου ηλιος δεν ειναι το φως του αλλα το "ειναι ενταξει καποιες φορες να ειναι σκοτεινα".

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου