Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2016

Λες και εξημερωθηκαν

Ειναι λες και οι πετρες εμαθαν πια να μη με βρεχουν με νερο οταν περνω.
Λες και ο κοσμος εμαθε να μη με δειχνει με το δαχτυλο.
Λες και ο κοσμος εμαθε ποσο ασχημο ειναι να του περναω αδιαφορη κι εξισοροπησε τα πραγματα.


Ειναι λες και βουιξε καποιος τοπος κι οι αποηχοι του εφτασαν εδω.
Ειναι λες και κανει ζεστη κι οταν αραζουμε στην ικτινου ειμαστε χαλαρα.
Λες και παιρνω κοκτειλ στο χερι.


Ειναι λες και γκρεμιστηκε κανενας φουρνος την ιδια μερα που θα επαιρνα το διπλωμα οδηγησης.
Λες και καποιο σπιτι θα εκλεινε οταν θα εφερνα σε περας μια δουλεια απο μονη μου.
Ειναι λες και σταματησε ο χρονος να κυλαει.


Εχω ματωμενα δοντια σημερα μα δεν εχω πια ματωμενα χερια γιατι οχι μονο σταματησα το κρεας μου να τρωω μα και ακομα να δινω μαχες σωμα με σωμα.


Ειναι λες και οι πετρες μου εμαθαν να μην περναω διπλα τους
Λες και ο κοσμος με εκλεισε στο σπιτι.
Λες και επιλεκτικα θα πρατω καποιες συναναστροφες.


Ειναι λες επαψα να ακουω και να μιλω κι αλλαξα χωρα και αυτια.
Λες και εμαθα το κρυο κι εμαθα να μου αρκουν τα παπουτσια γιατι ο χειμωνας εδω ετσι ειναι.
Ειναι λες και αντεχω να μην πινω και να μην καπνιζω.


Ειναι λες και επαψε να με ενδιαφερει να μπορω να μεταφερω τις ροδες μου κι επαψε να με ενδιαφερει να κυλαω μαζι με τα πραγματα.
Λες και δεν εχει σημασια εγω να υπαρχω μονη μου στα ποδια οπως ολοι εσεις.
Λες και ο χρονος ηταν αχρονος και ολο μου εδινε ευκαιριες να παραιτηθω απο τη φροντιδα της εξωτερικης μου εμφανισης.



Εχω μαθει τοσα πραγματα κι ολα μου ειναι οπλα για μια μαχη που δε θα δωσω μαλλον.


Ειναι λες κι εξημερωθηκαν τα τερατα κι οτι κι αν συμβει σε αυτο τον κοσμο θα ειναι στην ωρα του απο δω και μπρος....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου