Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2016

Σωματικοτητα

https://www.youtube.com/watch?v=aGFLpfI3NMM

Οτι νιωθω πολυ, περναει απο τον κολπο μου. Κι οτι αφηνω να ανασανει εκει μεσα ειναι γιατι δεν εχω αλλη επιλογη και γιατι μου ειναι αδυνατο να αντισταθω. Οτι αγαπαω πολυ περναει απο τον κολπο μου κι ευδοκιμει. Ανοιγει τα τοιχωματα και αλλαζει την ατμοσφαιρα. Ο πονος ομως ειναι αβασταχτος εκει μεσα, ετσι περναει το ξυλακι του και με τρυπαει ως τον κοκκυγα. Ο πονος που περναω σαν γυναικα ειναι πολυ πικρος, εσωτερικος. Οταν απορω με τις αντοχες αυτης μου της κοιλοτητας στον πονο, σκεφτομαι οτι αυριο θα φερει τα παιδια σου...

Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2016

pounds

Ειναι απιστευτα ολα αυτα. Τα μετραω σε λιβρες, κιλα ή ωρες και παλι δε μπορω να τα σηκωσω. Τα σηκωνω λιγο λιγο καθε μερα, και με χαρα τα μεταφερω στα συναισθηματικα μου εντερα. Εκει παιρνω τις θρεπτικες ουσιες και με αυτες ντυνω τα γυμνα μου ποδια, γυμνα καθως τα παπουτσια μου τα χω χαρισει στο παρελθον, σε καποιον αν δε με απατα η μνημη μου που ηθελε να μαθει πως ειναι να μπαινεις στα παπουτσια του αλλου κι εγω φιλοτιμηθηκα να του δειξω.


Κοιτω τα ματια που κοιτανε το πατωμα. Κι υστερα που κοιτανε διπλα απο το φλασ. Κι ειναι τα πιο λυπημενα ματια που εχω δει πανω μου. Ειναι απο τα συναισθηματα που πρεπει να αφεθεις και δε γινεται αλλιως. Οπως το καλοκαιρι που σε καιει ο ηλιος και μονο αν αφεθεις σε αυτο που συμβαινει μπορεις να το υπομεινεις. Κοιτω τα πιο λυπημενα ματια που εχω δει ποτε πανω μου και σαστιζω.