Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2016

ο Ηλιος μερικες μερες

Υπαρχουν και μερικα μικρα πραγματακια που ο ηλιος τα δειχνει.
Και μονοπωλουν το ενδιαφερον του ηλιου, οταν βρισκονται απο κατω του.



Σαν αυτα τα πραγματακια υπαρχω κι εγω, με τον ηλιο να εκθετει το θεαμα μου.
Κι εγω να "ανοιγω τα ποδια σ αγνωστους φαλλους" για να παρουν κι αυτοι λιγη απο τη ζεστη μου.
Οχι, δε θα το εκανα. Θα θελα να μπορω, οπως ολοι.

Απλως υπαρχω με τον ηλιο να φωτιζει την αδυναμια μου στο φως του.
Κι η δυναμη μου σβηνει μπροστα του...
Τοση αδυναμια του εχω που πλησιαζω
κι ας λιωνω λιγο λιγο.

Φωτιζει και δειχνει τη λατρεία μου γι αυτον
φωτιζει και δειχνει ποσο ανήμπορη ειμαι.


Οσο υπαρχει ηλιος μονοπωλει το ενδιαφερον,
απο τη μια τον συγκρινω με ολες τις θνητοτητες

κι απο την αλλη
ειναι
ενα θεαμα ιδιαιτερο

Τις νυχτες να ανασαινω
δυναμωνοντας
για να ρχεται το πρωι
που να μην υπαρχει
ουτε μια σκια
στενη να με δεχτει. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου