Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2016

I 've got a war to fight


Εδραίωση... 
Μπορείς να έχεις έναν αναπτήρα και να ανάβεις το τσιγάρο σου με αυτόν.
Κι όταν δεν τον έχεις πια να μείνεις χωρίς φωτιά και χωρίς καπνό.
Όταν λείπει να είσαι υπό το καθεστώς της στέρησης.



Αυτοαναίρεση...
Μπορεί να έχεις κάποιον να σου μαθαίνει να μαγειρεύεις.

Μπορείς να μαγειρεύεις και χωρίς αυτόν, μπορείς να φας.


Τα αγγλικά μου λειτουργούν σαν ομπρελάς προστασίας όταν φιλτράρουν τη λογική μου.




Αναιρούμαι κάθε μέρα λες και έχω αγαπηθεί από μάνα τίμια. 
Κι όταν δεν εδραιώνομαι είναι χάρη στο κομμουνιστικό μου μέλλον που επιζητώ
και το εργατικό μου παρελθόν.


Σκέψου τώρα τις κομμουνιστικές σου αυθεντίες. 
Λες και βρέθηκε η ποιότητα να είναι εύκολη και προσβάσιμη άμεσα, άκοπα, 
αν και το δέχομαι μπορεί να είναι μέσα σε κάθε σπίτι 
και πίσω από κάθε πόρτα.

Ή μήπως κοπιάσατε;
Μπορεί να κοπιάσατε, συγγνώμη.


Φοβάμαι μήπως βρίσκεται η ευχαρίστηση  στον ακρωτηριασμό μου.



Σας είδα όταν χρειάστηκε!
Είδα  τη δική σας στάση...
...περίμενα.



Φοβάμαι τη διαθεσιμότητα μου προς τον ακρωτηριασμό μου.
Θέλω να έχω πόδια.
Θέλω να μη φοβάμαι να ζήσω χωρίς πόδια.

Και γύρισα φυσικά στην τρωτότητα που με βασανίζει τον τελευταίο καιρό.

Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2016

ο Ηλιος μερικες μερες

Υπαρχουν και μερικα μικρα πραγματακια που ο ηλιος τα δειχνει.
Και μονοπωλουν το ενδιαφερον του ηλιου, οταν βρισκονται απο κατω του.



Σαν αυτα τα πραγματακια υπαρχω κι εγω, με τον ηλιο να εκθετει το θεαμα μου.
Κι εγω να "ανοιγω τα ποδια σ αγνωστους φαλλους" για να παρουν κι αυτοι λιγη απο τη ζεστη μου.
Οχι, δε θα το εκανα. Θα θελα να μπορω, οπως ολοι.

Απλως υπαρχω με τον ηλιο να φωτιζει την αδυναμια μου στο φως του.
Κι η δυναμη μου σβηνει μπροστα του...
Τοση αδυναμια του εχω που πλησιαζω
κι ας λιωνω λιγο λιγο.

Φωτιζει και δειχνει τη λατρεία μου γι αυτον
φωτιζει και δειχνει ποσο ανήμπορη ειμαι.


Οσο υπαρχει ηλιος μονοπωλει το ενδιαφερον,
απο τη μια τον συγκρινω με ολες τις θνητοτητες

κι απο την αλλη
ειναι
ενα θεαμα ιδιαιτερο

Τις νυχτες να ανασαινω
δυναμωνοντας
για να ρχεται το πρωι
που να μην υπαρχει
ουτε μια σκια
στενη να με δεχτει. 

Τρίτη, 16 Φεβρουαρίου 2016

Ποπακι

...Κι εγω φοβαμαι
μηπως το πω και ακουστω
πως οτι ειναι αληθινο
τελειωνει πριν το βρω...



οπως το 12...
16/2/16


Η αβολη αισθηση να τελειωνει ο καφες στη μια το βραδυ!

Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2016

Ευθυνοφοβια

https://www.youtube.com/watch?v=H5auf9rkrac

Απο δω και μπρος αρχιζουν τα δικα μου λαθη.
Μεχρι εδω ειχα να κατηγορω. 



Αυτα τα ηχεια που εχω στο σπιτι μου παιζουν την ιδια μουσικη εδω και 30 χρονια.


Και σ οποιο σπιτι τα βαζω μου λενε τι ωραια που τραγουδανε.

Μετα απο λιγο τα βαριουνται ή κουραζονται απο την διαφορετικοτητα τους στους αρμονικους κι επιστρεφουν στη μουσικη που εχουν συνηθισει.


Κι εγω προσπαθω να τους δωσω να καταλαβουν πως δε θα τα βαρεθω ποτε.