Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2016

Μ/Δ

https://www.youtube.com/watch?v=1J9l3O1jmrg

Ειμαι πολυ εξυπνη.
Ή αλλιως,
εξυπνο παιδι ειμαι.


να γινει η συνδεση του τραγουδιου με αυτο το συναισθημα και να αποθηκευτει παρακαλω.


Πως κανει ο κοσμος;
Τι λενε τα στατιστικα;
Τι εχω δει εγω να γινεται;

https://www.youtube.com/watch?v=3NPxqXMZq7o


Μου λειπει εκεινος που εχει δει τα πιο πολλα και εχει ερθει απο αλλου κι ειναι ακομα παιδι.

Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2016

Rompe fuerte sobre mi

Νομίζω πως έτσι γίνεται.
Δεν ξέρω και πως γίνεται για να πω την αλήθεια.

Aποτελώ μια διασκευή ...

Κι όσο περνάνε τα χρόνια χειροτερεύω.
(...)



Quema y moja por igual

Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2016

En voz baja

Έτσι, από σήμερα,
περνάω τις μέρες του μήνα που είμαι πιο όμορφη...

Με γενναιοδωρία
να σε έχω ξεπλύνει από πάνω μου
τόσες φορές και να απορώ
αδρανοποιημένη
γιατί να μην σε ερωτευτεί όποιος σε δει.


Να ζητάω λίγο χιόνι για τις φλεγμονές μου.

Να τρίβεις τον κόλπο μου
 κι εκείνος να καίγεται
και να τσούζει
όπως τσούζει το κρύο που δεν έχεις συνηθίσει.


Να καίγεται το μέσα μου κάθε φορά που κατεβάζω τον καπνό
και να ανεβαίνει
για να βγει
η ανάγκη μου
από τα μάτια
για να σε δει
να φεύγεις
ως συνήθως
τρέχοντας προς
τα σε λίγο
που
για λίγο
άφησες.


Και αναρωτιούνται αν
σε έχουν δει ποτέ να έρχεσαι τρέχοντας
μόνο και μόνο
για να φιλήσεις το στόμα
από κάτω τους
ή αν
αποσκοπώντας στην
μη ένταξη τους στα "σε λίγο",
έρχεσαι μονάχα περπατώντας προς τα εδώ.


Κι εγώ ύστερα καθαρή και μυρωδάτη από το μπάνιο μου
ξαπλώνω σε ένα κρεβάτι που με δέχεται όπως είμαι
σε ένα σπίτι που με χωράει όπως και αν βρίσκομαι(estar).

Αν ήμουν το σπίτι μου θα είχα θυμώσει μαζί μου για όλες εκείνες της φορές 
που το έχω προκαλέσει λέγοντας του πως δε με χωράει...


Busco la manera de escribir algo sin errores ni pena. 

Por lo menos tengo esta manera:
"Huele amor despues de hecho"

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Μια ακόμη θεωρία μου θα μπορούσε να λεει πως αποτυχημένος είναι ο γονέας το παιδί του οποίου επιθυμεί να γινει οποίου είδους δάσκαλος και καθηγητής.

Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2016

σα να βλεπω τη λυπη μου να μου λεει να μεινω μαζι της

Σα να ακουω τη μανα μου, να μου λεει προστατεψου παιδι μου..

Μαλλον μεγαλωνεις οταν συνειδητοποιεις οτι η πετσετα μπανιου ειναι για να σκουπιζεσαι και η χρηστικοτητα της δεν εκπληρωνεται με το να την τυλιχτεις.

Πως θα διδασκε κανεις την παραπανω ενεργιτικομεση λειτουργια της πετσετας στα ελληνικα σε καποιον;

Μα καπου εδω καταλαβα
τα πραγματα εδω πως θα πηγαινουν..



Ειναι αστειο διοτι υπαρχω αυτοεκπληρωτικη για πρωτη φορα κι ομως παλι τα πραγματα ειναι σα να ακουω τη μανα μου να μου λεει πως δεν ξερω καλυτερα απο εκεινη.. 

Το επομενο τραγουδι που θα γραψω θα θελω να λεει πως ειναι Τετάρτη για πολυ καιρο.

Τα σταδια της θλιψης ειναι 5 :

Αρνηση. Θυμος. Διαπραγματευση. Καταθλιψη. Αποδοχη


Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2016

ξυπνησα ;

Η λεξη ονειρο μου αρκει και δε χρειαζομαι τη λεξη εφιαλτης.

Θα ηθελα ενα λυκοσκυλο να το εκπαιδευω στα αγγλικα και να το αγαπω. Υστερα θα ηθελα και το αμαξι να το βαζω στο πορτπαγκαζ και να τον πηγαινω στην κρινη και να παιζουμε και να τρεχει το σκυλι γιατι μεσα στο μικρο σπιτι δεν θα την παλευε.

Μετα θα γυριζαμε σπιτι και θα τον σαπουνιζα και θα τον ξεπλενα και θα χτιζαμε ετσι μια ωραια σχεση με το νερο γιατι θα μπορουσα να υπολογισω τι θερμοκρασια θελει να ειναι το νερο. Μετα θα τον χτενιζα και θα τον εστελνα στο σπιτακι του.



Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2016

Αρα αγαπη = ζεστη.

Ιστορια 1

Πριν απο μερικα χρονια φιλοξενησα ενα σκυλο. Ο σκυλος ειχε ψυχολογικα και ντρεποτανε να κανει τα κακα του.
Με ξυπνουσε το πρωι (8 η ωρα!) για να την παω βολτα. Το βραδυ βγαιναμε ξανα. Φευγαμε στις 11 και γυριζαμε στη μια. Τα αλλα σκυλια μυριζαν το φοβο της και μας κυνηγουσαν. Εγω τα εδιωχνα.

Οταν ελειπα απο το σπιτι ετρωγε τις αγαπημενες μου λεοπαρ σαγιοναρες και κατουρουσε επιδεικτικα στο χαλι. Γυριζα και τη μαλωνα ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ, κυριως για το χαλι.
Υστερα απο λιγο, τη συγχωρουσα πραγματικα που κατεστρεφε το σπιτι μου. Ξαπλωναμε μαζι στο πατωμα και τα ξεχνουσα ολα. Απολαμβανα τη ζεστη της.

Ιστορια 2

 Εχω μια πολυ ιδιαιτερη σχεση με το παπλωμα μου. Οταν ειμαι στην αγκαλια του, νιωθω μια ζεστη σαν αυτη του ηλιου. Φαντασου ομως μεσα στο καταχειμωνο εγω να εχω εναν ηλιο στο δωματιο μου.

Υστερα θα πρεπει να σου πω καποια λογια για τον ηλιο. Ο ηλιος του καθενος ειναι αλλιως. Ο δικος μου ειναι αυτα τα πουπουλα που κρατουν τη ζεστη κοντα. Ο δικος μου ηλιος δεν ειναι το φως του αλλα το "ειναι ενταξει καποιες φορες να ειναι σκοτεινα".

Πέμπτη, 3 Νοεμβρίου 2016

Οσο ανυπαρκτη αιστανθηκα...

Εντος εισαγωγικων:





Οσο ανυπαρκτη αιστανθηκα, τοσο θυμο θα βγαλω.

Ξερετε ποτε επιτιθενται τα ζωα;

Τα παιδια νιωθουν οτι χρωστουν στους γονεις τους
γιατι οι γονεις τα εφεραν στον κοσμο για τον εαυτο τους.

revive como un fantasma = νεκρανασθαινω

Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου 2016

Ειπες θα βρεξεις


αλλα δεν εβρεξες.

https://www.youtube.com/watch?v=bJQCdnvz4gk



παιζοντας με τις λεξεις και προσπαθωντας να βρω τι στ'αληθεια μου φταιει βρηκα το οτι"


η ερωτηση που ΠΡΕΠΕΙ να κανω στον εαυτο μου ειναι η εξης:"

Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2016

το 6

https://play.google.com/music/preview/Tmtnlswlyxnlezipwtadlepxwlm?preview=AE9vGKoG4J7j64IncyA8qcORfIZSgebHvqUz7Naq-1AhJ-TUI4AcpbjR-w0bjF3y78HITMUHX5i_m7T5mihT9iRXvT5eVdBgRHL4-dPaSc-XsLFydrBFnt0%3D


Wishlist στο soulseek.

Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2016

ροντο

"
Εδω αμα κατσω;
Ειναι ενταξει;

Αν βαλω αυτο;

Ποια παπουτσια;
Αυτα ή τα αλλα;


Εγω το βλεπω ετσι.

Εαν κοιταζω μονο πειραζει;
Πρεπει να κανω υποχρεωτικα;


Ετσι αν ειμαι;
Ειναι ενταξει;

Αυτο;
Σωστα το ειπα;
Λαθος; Δεν πειραζει την επομενη φορα.


Αν βαλω αυτο;

Αυτο πως το βλεπεις;
Σ αρεσει;

Λες δεν το κανω καλα αυτο ε;
Μπορω μαλλον καλυτερα (;).

Αχ αυτο δεν το μετρησα γαμωτο.


Αυτο αν το κανω;
Τι πρεπει να κανω γαμωτο;

Τωρα μαλλον δεν καταλαβαινω.

Αν ειμαι ετσι πειραζει;

(Ξεχασα την τυχη να ρωτησω)
(Και τα τειχη τα ξεχασα να τα ρωτησω)

Πω εχω μιλησει πολυ.
Ηρθε η ωρα να ρωτησω.

Εσεις πως ειστε;
Η δικη σας μερα;
Η εξεταστικη σου;

Α! χαιρομαι πολυ για σενα.


Εδω αν ειμαι ειναι ενταξει;

Αν βαλω αυτα τα ρουχα;
Που ειπες οτι θα παμε;
Πω χαλια ειναι αυτο...

Καλα αν βαλω αυτο δεν εχω με τι παπουτσια να το βαλω.

Τωρα πρεπει και να βαφτω;

Θα φαινονται καινουργια ολα αυτα;

Εγω;

Αν ειμαι ετσι ειναι ενταξει;

Τα χτυπηματα δεν ειναι σε δερματα και ξυλινα.
Οι κρουσεις γινονται πανω μου κι εγω εχω το ρολο
του επικρουομενου. Ας εχω κι εγω ενα ρολο.



"

Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2016

Λες και εξημερωθηκαν

Ειναι λες και οι πετρες εμαθαν πια να μη με βρεχουν με νερο οταν περνω.
Λες και ο κοσμος εμαθε να μη με δειχνει με το δαχτυλο.
Λες και ο κοσμος εμαθε ποσο ασχημο ειναι να του περναω αδιαφορη κι εξισοροπησε τα πραγματα.


Ειναι λες και βουιξε καποιος τοπος κι οι αποηχοι του εφτασαν εδω.
Ειναι λες και κανει ζεστη κι οταν αραζουμε στην ικτινου ειμαστε χαλαρα.
Λες και παιρνω κοκτειλ στο χερι.


Ειναι λες και γκρεμιστηκε κανενας φουρνος την ιδια μερα που θα επαιρνα το διπλωμα οδηγησης.
Λες και καποιο σπιτι θα εκλεινε οταν θα εφερνα σε περας μια δουλεια απο μονη μου.
Ειναι λες και σταματησε ο χρονος να κυλαει.


Εχω ματωμενα δοντια σημερα μα δεν εχω πια ματωμενα χερια γιατι οχι μονο σταματησα το κρεας μου να τρωω μα και ακομα να δινω μαχες σωμα με σωμα.


Ειναι λες και οι πετρες μου εμαθαν να μην περναω διπλα τους
Λες και ο κοσμος με εκλεισε στο σπιτι.
Λες και επιλεκτικα θα πρατω καποιες συναναστροφες.


Ειναι λες επαψα να ακουω και να μιλω κι αλλαξα χωρα και αυτια.
Λες και εμαθα το κρυο κι εμαθα να μου αρκουν τα παπουτσια γιατι ο χειμωνας εδω ετσι ειναι.
Ειναι λες και αντεχω να μην πινω και να μην καπνιζω.


Ειναι λες και επαψε να με ενδιαφερει να μπορω να μεταφερω τις ροδες μου κι επαψε να με ενδιαφερει να κυλαω μαζι με τα πραγματα.
Λες και δεν εχει σημασια εγω να υπαρχω μονη μου στα ποδια οπως ολοι εσεις.
Λες και ο χρονος ηταν αχρονος και ολο μου εδινε ευκαιριες να παραιτηθω απο τη φροντιδα της εξωτερικης μου εμφανισης.



Εχω μαθει τοσα πραγματα κι ολα μου ειναι οπλα για μια μαχη που δε θα δωσω μαλλον.


Ειναι λες κι εξημερωθηκαν τα τερατα κι οτι κι αν συμβει σε αυτο τον κοσμο θα ειναι στην ωρα του απο δω και μπρος....

Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2016

Μετρημα που λεει κι ο φιλος μου

Αν εισαι "γυναικα", δεν καταλαβαινω γιατι να πας με εναν "ανδρα" που ειναι σεξιστης, ακομα και μια φορα.

Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2016

Συμπαθεια : συναισθηματικό δέσιμο μεταξύ ατόμων που οδηγεί στη δημιουργία αντίστοιχων συναισθημάτων

~Υπαρχει η αισθηση που εχουμε το καλοκαιρι στην ομοιομορφη και απολυτη ζεστη του ηλιου η οποια οχι μονο δε ζητα την κατανοηση κανενος αλλα και ισως καλυπτει την ελλειψη συμπαθειας.~

https://www.youtube.com/watch?v=pwNQ90rQzzU


Μελεταω (για) τη συμπαθεια...

Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2016

Τι σημασια εχει η εμπειρια οταν ποτε κανεις με κανεναν δε θα εχουν την ιδια;

Ζαλιζομαι τις τελευταιες μερες.
Ο σιδηρος μαλλον.

Εγω πιστευω το αιμα μου δεν ειναι καλο πια.
Η μανα μου λεει να αρχισω με την κηπουρικη.
Ονειρευομαι οτι χανω αεροπλανα.
Η αντισταση στη βαρυτητα δεν εχει νοημα.

Κανω συζητησεις πανω στη σημασια της εμπειριας του
να εισαι γυναικα, μαυρος, ομοφυλόφιλος, εργατης χωρις δικαιώματα στην ταιβαν.
Ο καθενας εχει το δικο του σταυρο.

Μου φαινεται αβολο να
λεγεται η φραση "στα αρχιδια μου" και "τι μουναρα ειναι αυτη".

Η αγαπη τυφλωνει;
Ο ερωτας κουφενει;

Πως γινεται οι ανθρωποι να αντεχουν τις προσβολες καθε μερα;
Ο δρομος του ρατσισμου ειναι εδω στο πιατο ολων.
Πως γινεται να ανεχεσαι να εχεις ανθρωπους που σε μειωνουν;



..Και μαλλον δεν ειναι το θεμα η εμπειρια που διαφερει, αλλα η βια των πολλων που συγκλινει..

Τετάρτη, 3 Αυγούστου 2016

Ο τοιχος της καλοσυνης

Καλα εκει μεσα γινεται χαμος.

Καταλαβαινω πραγματα και θεσεις που πιο παλια δεν καταλαβαινα.

Ομως και οταν δεν καταλαβαινα, καταλαβαινα πολυ καλα.

Ή μαλλον οχι δεν καταλαβαινα και δεν ειχε σημασια να καταλαβω.

Καταλαβαινω τωρα οτι δεν καταλαβαινα.

Παλια δε θεωρουσα οτι καταλαβαινω.

Μεσα στην αδυναμια που διακατεχει το μεσο ανθρωπο να αμφισβητει και κοντρα σε αυτην, τοποθετουσα το γεγονος πως αντιλαμβανομαι την παυση της στερεωμενης δυνατοτητας μου να καταλαβαινω.

Παντα ομως πιστευω πως η αγαπη δεν απαιτει εμπειρια.

Το να αποτολμας να καταλαβεις ειναι σα να προσπαθεις να τοποθετησεις ενα καδρο ισια σε τοιχο χωρις να κανεις βηματα πισω και να διορθωνεις αφου δεις. Αυτο που βοηθα στην περιπτωση αυτη μαλλον ειναι η ικανοτητα σου να ζυγιζεις τα χερια.  

O τοιχος της καλοσυνης με ζοριζει παρα πολυ οταν τον βλεπω και στεναχωριεμαι παρα πολυ...

Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2016

προ μετα-δομισμου

"Ερχεται μια στιγμη που δεν καταλαβαινω ποιες αφελειες ειναι δικες μου. Μπλεχνονται τα μαλλια μου και οι συνεπειες με βρισκουν στο κεφαλι. Και αν μπερδευτηκες μπηκες κι εσυ στα ανακατεμενα μου πιστευω.

Στις φωτογραφιες φροντιζω να στεκομαι στο πλαι ετσι ωστε με ενα καλο φοτοσοπ να μπορει κανεις να με αφαιρεσει και να μην ειμαι προβλημα. Για τον ιδιο λογο, δεν ειπα καλαντα ποτε, να μη διακοψω κανεναν απο την ασχολεια του, να μην ενοχλησω."

Στη σκηνη θα ειναι ενας αφηγητης οπου θα εξηγει στα αγγλικα:

Πραξη πρωτη:
2 βουτουν τα ποδια τους σε ενα γυαλινο δοχειο με χωμα, αφου πρωτα το εχουν κανει λασπη ριχνοντας λιγο νερο. (Α)

Πραξη δευτερη:
2 βουτουν σε ενα ιδιο δοχειο με χωμα τα ποδια τους αλλα αυτη τη φορα φορώντας παπουτσια. Τη λασπη τη δημιουργει ενας 3ος. (Β)

Πραξη τριτη:
Οι συντελεστες του Α ξεκινουν να πλενονται και καταληγουν να παιζουν ενα κυνηγητο βρεχοντας ο ενας τον αλλο.

Πραξη τεταρτη:
Οι συντελεστες του Β αλλαζουν ρουχα και απομακρυνονται απο το παιχνιδι των συντελεστων του Α προκειμενου να μη λερωθουν. Φορουν λευκα καθαρα ρουχα.




Πραξη πρωτη:
Ο εκτελεστης ζωγραφιζει και μαρκαρει εναν αξονα χρονου, στο δαπεδο(χ'χ), περπατώντας οριζει τη ροη του χρονου.

Πραξη δευτερη:
Περπατημα πανω στον αξονα ωστε να περιγραφει η αναπτυξη εως την εφηβεια.

Πραξη τριτη:
Περπατημα πανω στον αξονα ωστε να περιγραφει η εξελιξη της εξαρτησης ενος καπνιστη.

Πραξη τεταρτη:
Περπατημα πανω στον ιδιο αξονα ωστε να περιγραφει η εξελιξη και η αυτοπραγματωση.


Το χρονο τον κανεις εσυ οτι θελεις. Ο αξονας υπαρχει(αλλοι τον ζωγραφιζουν για εσενα), εσυ τον περπατας.




Στην τριτη ΣΚΗΝΗ οι συντελεστες του Β θα πραγματοποιησουν τις πραξεις πανω στον αξονα χ'χ.
Πραξη πρωτη:
Οι συντελεστες του Β ξαναβρισκονται στην ιδια γυαλινη λεκανη, βγαζουν τα ρουχα τους και τα κρατουν στα χερια ενω περπατανε στη λασπη της λεκανης. 

Πραξη δευτερη:
Οι συντελεστες του Β λιγο πιο μετα περπατώντας συναντουν το διλημμα "καλυτερα να σου βγει το ματι παρα το ονομα", επιλεγουν το ματι.

Πραξη τριτη:
Οι συντελεστες του Α σχηματιζουν με χαρτοταινια στο δαπεδο τον y'y.

Πραξη τεταρτη
Οι συντελεστες του Α συναντουν τους συντελεστες του Β στο σημειο μηδεν.

Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2016

Mantenlo prendido


Το πως θα χειριστεις ενα σπιρτο που αναβει ειναι ζητημα επιλογης.
Εαν σε εχει προβληματισει ο τροπος που αναβουν τα σπιρτα θα μπορουσε να ειναι θεμα χαρακτηρα.


Και μιας και κανουμε αυτη τη συζητηση, προσπαθωντας να σε βαλω στο μυαλο μου, θα σου προτεινω να δεις τις εικονες και να προσπαθησεις να προβλεψεις την πορεια που εχει η φλογα απο το σπιρτο σε καθε μια απο τις περιπτωσεις.

 Το σπιρτο λοιπον ειναι παντα το ιδιο ενω αυτο που αλλαζει ειναι η γωνια υπο την οποια θα του επιβαλλεις να καει.

Στην τελευταια περιπτωση, την οποια και λειτουργω, αργει να αναψει και οι πιθανοτητες να μην καταφερει να παρει φωτια εν τελει ειναι περισσοτερες. Ειναι ομως και η περιπτωση με το μεγαλυτερο "πικ" φλογας.


Και καταληγω πως διαχειριζομαι τον εαυτο μου σαν σπιρτο(...)

Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2016

Η φιλη μου η Μ.

Σήμερα έδινα Ψυχιατρική. Σήμερα πέρασα πολύ χρόνο στο ψυχιατρείο. Σήμερα στο ψυχιατρείο γνώρισα την Κατερίνα.

Η Κατερίνα είναι 41 ετών, με αρσενική ταυτότητα φύλου. Η Κατερίνα είναι πραγματικά συμπαθητική.

Η Κατερίνα ήθελε να είναι κορίτσι, και παρόλ' αυτά είναι στο ψυχιατρείο και έχει χάσει το μυαλό της απ' τα φάρμακα που την ποτίζεις "για να γινει καλα" επειδή ΕΣΥ ηλίθιε μισάνθρωπε την τραμπούκιζες από μικρή, την έλεγες πούστη, την έκανες να μισεί τον εαυτό της και την οδήγησες στην ψύχωση.

Η Κατερίνα έγινε ιερόδουλη, και οροθετική, επειδή ΕΣΥ ηλίθιε μικροαστέ που τη γέννησες έχεις τόσο μίσος μέσα σου που δεν μπορούσες να κοιτάξεις το παιδί σου στα μάτια και να το αγαπάς όπως είναι - έπρεπε να του φωνάζεις πως είναι αγόρι και πως αγόρι πρέπει να είναι, έπρεπε να το παρατήσεις σε ένα ίδρυμα και να αποποιηθείς κάθε ευθύνη, λες και γεννήθηκε τέρας, λες και δε φταις εσύ που η Κατερίνα έγινε ψυχωτική.

Η Κατερίνα ακούει Καιτη Γαρμπη. Η Κατερίνα κλαίει όταν μιλάει για τον εαυτό της. Ήθελε να γίνει παιδίατρος, αλλά μετά το λύκειο "αρρώστησε", και δεν τα κατάφερε. Της αρέσουν οι κρέμες και τα κοσμήματα. Τα ονομάζει "λούσα". Λέει ότι θέλει να ζήσει με μια γυναίκα, εκείνη να πλένει και να μαγειρεύει και η γυναίκα της να ξέρει να οδηγεί, να βλέπουν τηλεόραση και να περνάει η ώρα, να φαίνονται φυσιολογικοι μαζί. Γιατί η Κατερίνα πιστεύει ότι δεν είναι φυσιολογική;

Η Κατερίνα πείστηκε πως είναι άρρωστη, επειδή ΕΣΥ ηλίθιε δεν ανέχεσαι το διαφορετικό, γιατι; Επειδή είναι πιο ξεχωριστό από 'σενα; Επειδή η Κατερίνα είχε καλοσύνη μέσα της κι έπρεπε κάπως να τη βγάλεις σκάρτη; Ακέφαλε μαλάκα.

Μ.


http://iwaslocked.blogspot.gr/2016/06/blog-post.html

Σάββατο, 4 Ιουνίου 2016

Οι γιορτες...

Καιμετηνπρωτοχρονιαειμαιενταξεικαιμετοπασχα.καιταγενεθλιαμουδεν.καιειδικαανσκεφτειςοτισκαβωτολακοτουςτοσοκαιροκαιΚαιστασκουπιδια.Κιολασυνοψιζονταιστοσιχαμεροσκουπιδαριοαποσαπημεναγλυκα.

Liberté

Paul Eluard

Sur mes cahiers d’écolier
Sur mon pupitre et les arbres
Sur le sable sur la neige
J’écris ton nom
Sur toutes les pages lues
Sur toutes les pages blanches
Pierre sang papier ou cendre
J’écris ton nom
Sur les images dorées
Sur les armes des guerriers
Sur la couronne des rois
J’écris ton nom
Sur la jungle et le désert
Sur les nids sur les genêts
Sur l’écho de mon enfance
J’écris ton nom
Sur les merveilles des nuits
Sur le pain blanc des journées
Sur les saisons fiancées
J’écris ton nom
Sur tous mes chiffons d’azur
Sur l’étang soleil moisi
Sur le lac lune vivante
J’écris ton nom
Sur les champs sur l’horizon
Sur les ailes des oiseaux
Et sur le moulin des ombres
J’écris ton nom
Sur chaque bouffée d’aurore
Sur la mer sur les bateaux
Sur la montagne démente
J’écris ton nom
Sur la mousse des nuages
Sur les sueurs de l’orage
Sur la pluie épaisse et fade
J’écris ton nom
Sur les formes scintillantes
Sur les cloches des couleurs
Sur la vérité physique
J’écris ton nom
Sur les sentiers éveillés
Sur les routes déployées
Sur les places qui débordent
J’écris ton nom
Sur la lampe qui s’allume
Sur la lampe qui s’éteint
Sur mes maisons réunies
J’écris ton nom
Sur le fruit coupé en deux
Du miroir et de ma chambre
Sur mon lit coquille vide
J’écris ton nom
Sur mon chien gourmand et tendre
Sur ses oreilles dressées
Sur sa patte maladroite
J’écris ton nom
Sur le tremplin de ma porte
Sur les objets familiers
Sur le flot du feu béni
J’écris ton nom
Sur toute chair accordée
Sur le front de mes amis
Sur chaque main qui se tend
J’écris ton nom
Sur la vitre des surprises
Sur les lèvres attentives
Bien au-dessus du silence
J’écris ton nom
Sur mes refuges détruits
Sur mes phares écroulés
Sur les murs de mon ennui
J’écris ton nom
Sur l’absence sans désir
Sur la solitude nue
Sur les marches de la mort
J’écris ton nom
Sur la santé revenue
Sur le risque disparu
Sur l’espoir sans souvenir
J’écris ton nom
Et par le pouvoir d’un mot
Je recommence ma vie
Je suis né pour te connaître
Pour te nommer
Liberté.
Paul Eluard
Poésie et vérité 1942 (recueil clandestin)
Au rendez-vous allemand (1945, Les Editions de Minuit)

Δευτέρα, 23 Μαΐου 2016

stp

Οποια πετρα και να σηκωσω βρισκω το ιδιο πραγμα απο κατω,
κι οποια πετρα και να σηκωσω την αφηνω παλι στο πατωμα.

Η τεχνικη της διαδικασιας ειναι γνωστη.
Η απεριοριστη απολαυση να ζω μεσα στο μυαλο μου.

Η αυτοπραγματωση λοιπον αφηνεται να ειναι η εξΩδος και η πτωση,
ξερεις, η ελευθερη.
Μα παντα ετσι δεν ειναι;

Ρωταω κι εσενα  για ποιο λογο  δεν ξερω


Οποιος γραφει για βοτσαλα εχει στο μυαλο του παραλιες... 

Κάλιδο

Αν σου κλεισουν το ενα ματι θα αναγκαστεις να δεις απο το αλλο.

Σάββατο, 23 Απριλίου 2016

dile que no

Εαν ωθήσεις μια σφαίρα να κινηθεί σε μια επιφάνεια και περιβαλλον χωρις τριβες δε θα σταματησει ποτε να κυλαει...

Στελλα
Στελλα
Στελλα
Στελλα
Στελλα
...


What happens in the world stays in the world...



I love my house.
I love the way Ives and Glass sound in it.

"As for further discusion to be that what I d like to add has to do with the term you did mention before.The thing is that when you reffer to a person, you reffer to them as a whole even if one's personallity is a blent of identities. But from the point of view according to which people are displaced or let's say deported, the first target to hit and fight is one's intersectionality. To put it briefly the so-called system tends to subtract elements of yourself in order to create a mass easily classified by cut-rating the most out of everyone .


And now lets stand off of this micro-structure defined by one person and only, and move to the binary of a couple.

The ideal for these two people would be the realisation of "intersectionality" between them, as a term which includes their option to be what they want to be and even more the possibility to create a system in which there are no discrete roles to play. Unfortunatelly you have the absolute binary structure instead and that leads us back to the statement made above for one's personality being deteriorated and reduced, but in this case this is applied in the couple-structure. Having a script to follow is the least out of a coexistance."


"""Nowadays the ideal object of desire lacks agency""""
How long will you stand being an object rather than subject in order to be creaved?

Τρίτη, 12 Απριλίου 2016

ΕγκξαγκοΝ

Του μοιαζει. Μοιαζουνε. Αυτοι μοιαζουνε. Οι επιλογες. Το γενος. Της γεννησης.

Η βαρκα. Η θαλασσα. Αυτη η ταραχη. Το χαπι.

Ο κροτος τωρα. Μετα τον κροτο του χτες. Πριν τον κροτο του αυριο.

Ο κροτος του αυριο δεν θα ειναι κροτος. Πριν λιγο καποιος εριξε μια κροτου λαμψης στη ροτοντα.
Αλλα δεν ειναι κροτος για μενα αυτος. Εχουν προηγηθει αλλοι σε αλλα επεισοδια.


Αυτες οι επιλογες μοιαζουνε τοσο που με τρομαζουν για τις λοιπες ομοιοτητες.
Σημερα θυμωσα με τα λεωφορεια και με τους ανθρωπους. Ειχα καιρο.

Οταν θα φυγω δε θα θυμωνω με τους εδω ανθρωπους.
Οταν θα φυγω μπορει να θελω να γυρισω εκτος κι αν παω εκει που στ'αληθεια θελω, και βρεθω αναμεσα σε ανθρωπους που η εννοια των επιλογων υπο καθεστως ομοιοτητας δε θα υπαρχει.

Αυτοι μοιαζουν.
Εσυ δε μοιαζεις.
Εγω μοιαζω;

Τρίτη, 5 Απριλίου 2016

II

Τον ξερεις το διδυμο;
Ο διδυμος μιλαει πολλες ξενες γλωσσες απο τις οποιες
δεν ξερει τις λεξεις αλλα ουτε και τη γραμματικη.
Ο διδυμος ακουει παντελιδη αλλα θα παει και
στη στεγη γραμματων και τεχνων να δει το χορο του ηπειρωτικου δραματος.
Ο διδυμος αλλα λεει κι αλλα κανει κι αλλα εννοει.
Ο διδυμος χορευει τη μια και κλαιει την αλλη.
Αλλα τελοσπαντων χωρις να θελω να ασχοληθουμε με τους διδυμους, ο διδυμος θελει και θελει πολυ και θελει πιο πολυ και ποθει και θελει πολυ, μανιασμενα θελει, θελει με μανια, θελει πολυ ο διδυμος οταν θελησει.
Ο διδυμος θελει να μιλησει αλλα δεν ξερει να σου πει πως, μπερδευει τις γλωσσες, δεν ξερω τι φταιει, χολαινει και το συντακτικο, ειναι και που αλλιως τα εννοει τα πραγματα.
Ο διδυμος τη γραφει τη μουσικη που θελει, γιατι θελει καπως να.
Ο διδυμος ψαρωνει πολλες φορες με την κουλτουρα, ο φτωχος.
Ο διδυμος θυμαται ομως την ουσια...
Ο διδυμος εννοει και εννοει συνεχεια και συνεχεια.
Ο διδυμος χορευει αμα νιωθει ανετα κι ειναι τελεια ενας διδυμος να νιωθει ανετα.


Αγαπω τον ιδρωτα πιο πολυ απ'ολα γιατι ειναι τα δακρυα του σωματος.

Ο διδυμος θυμαται... Το σωμα θυμαται. 

Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2016

Σωματικοτητα

https://www.youtube.com/watch?v=aGFLpfI3NMM

Οτι νιωθω πολυ, περναει απο τον κολπο μου. Κι οτι αφηνω να ανασανει εκει μεσα ειναι γιατι δεν εχω αλλη επιλογη και γιατι μου ειναι αδυνατο να αντισταθω. Οτι αγαπαω πολυ περναει απο τον κολπο μου κι ευδοκιμει. Ανοιγει τα τοιχωματα και αλλαζει την ατμοσφαιρα. Ο πονος ομως ειναι αβασταχτος εκει μεσα, ετσι περναει το ξυλακι του και με τρυπαει ως τον κοκκυγα. Ο πονος που περναω σαν γυναικα ειναι πολυ πικρος, εσωτερικος. Οταν απορω με τις αντοχες αυτης μου της κοιλοτητας στον πονο, σκεφτομαι οτι αυριο θα φερει τα παιδια σου...

Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2016

pounds

Ειναι απιστευτα ολα αυτα. Τα μετραω σε λιβρες, κιλα ή ωρες και παλι δε μπορω να τα σηκωσω. Τα σηκωνω λιγο λιγο καθε μερα, και με χαρα τα μεταφερω στα συναισθηματικα μου εντερα. Εκει παιρνω τις θρεπτικες ουσιες και με αυτες ντυνω τα γυμνα μου ποδια, γυμνα καθως τα παπουτσια μου τα χω χαρισει στο παρελθον, σε καποιον αν δε με απατα η μνημη μου που ηθελε να μαθει πως ειναι να μπαινεις στα παπουτσια του αλλου κι εγω φιλοτιμηθηκα να του δειξω.


Κοιτω τα ματια που κοιτανε το πατωμα. Κι υστερα που κοιτανε διπλα απο το φλασ. Κι ειναι τα πιο λυπημενα ματια που εχω δει πανω μου. Ειναι απο τα συναισθηματα που πρεπει να αφεθεις και δε γινεται αλλιως. Οπως το καλοκαιρι που σε καιει ο ηλιος και μονο αν αφεθεις σε αυτο που συμβαινει μπορεις να το υπομεινεις. Κοιτω τα πιο λυπημενα ματια που εχω δει ποτε πανω μου και σαστιζω. 

Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2016

I 've got a war to fight


Εδραίωση... 
Μπορείς να έχεις έναν αναπτήρα και να ανάβεις το τσιγάρο σου με αυτόν.
Κι όταν δεν τον έχεις πια να μείνεις χωρίς φωτιά και χωρίς καπνό.
Όταν λείπει να είσαι υπό το καθεστώς της στέρησης.



Αυτοαναίρεση...
Μπορεί να έχεις κάποιον να σου μαθαίνει να μαγειρεύεις.

Μπορείς να μαγειρεύεις και χωρίς αυτόν, μπορείς να φας.


Τα αγγλικά μου λειτουργούν σαν ομπρελάς προστασίας όταν φιλτράρουν τη λογική μου.




Αναιρούμαι κάθε μέρα λες και έχω αγαπηθεί από μάνα τίμια. 
Κι όταν δεν εδραιώνομαι είναι χάρη στο κομμουνιστικό μου μέλλον που επιζητώ
και το εργατικό μου παρελθόν.


Σκέψου τώρα τις κομμουνιστικές σου αυθεντίες. 
Λες και βρέθηκε η ποιότητα να είναι εύκολη και προσβάσιμη άμεσα, άκοπα, 
αν και το δέχομαι μπορεί να είναι μέσα σε κάθε σπίτι 
και πίσω από κάθε πόρτα.

Ή μήπως κοπιάσατε;
Μπορεί να κοπιάσατε, συγγνώμη.


Φοβάμαι μήπως βρίσκεται η ευχαρίστηση  στον ακρωτηριασμό μου.



Σας είδα όταν χρειάστηκε!
Είδα  τη δική σας στάση...
...περίμενα.



Φοβάμαι τη διαθεσιμότητα μου προς τον ακρωτηριασμό μου.
Θέλω να έχω πόδια.
Θέλω να μη φοβάμαι να ζήσω χωρίς πόδια.

Και γύρισα φυσικά στην τρωτότητα που με βασανίζει τον τελευταίο καιρό.

Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2016

ο Ηλιος μερικες μερες

Υπαρχουν και μερικα μικρα πραγματακια που ο ηλιος τα δειχνει.
Και μονοπωλουν το ενδιαφερον του ηλιου, οταν βρισκονται απο κατω του.



Σαν αυτα τα πραγματακια υπαρχω κι εγω, με τον ηλιο να εκθετει το θεαμα μου.
Κι εγω να "ανοιγω τα ποδια σ αγνωστους φαλλους" για να παρουν κι αυτοι λιγη απο τη ζεστη μου.
Οχι, δε θα το εκανα. Θα θελα να μπορω, οπως ολοι.

Απλως υπαρχω με τον ηλιο να φωτιζει την αδυναμια μου στο φως του.
Κι η δυναμη μου σβηνει μπροστα του...
Τοση αδυναμια του εχω που πλησιαζω
κι ας λιωνω λιγο λιγο.

Φωτιζει και δειχνει τη λατρεία μου γι αυτον
φωτιζει και δειχνει ποσο ανήμπορη ειμαι.


Οσο υπαρχει ηλιος μονοπωλει το ενδιαφερον,
απο τη μια τον συγκρινω με ολες τις θνητοτητες

κι απο την αλλη
ειναι
ενα θεαμα ιδιαιτερο

Τις νυχτες να ανασαινω
δυναμωνοντας
για να ρχεται το πρωι
που να μην υπαρχει
ουτε μια σκια
στενη να με δεχτει. 

Τρίτη, 16 Φεβρουαρίου 2016

Ποπακι

...Κι εγω φοβαμαι
μηπως το πω και ακουστω
πως οτι ειναι αληθινο
τελειωνει πριν το βρω...



οπως το 12...
16/2/16


Η αβολη αισθηση να τελειωνει ο καφες στη μια το βραδυ!

Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2016

Ευθυνοφοβια

https://www.youtube.com/watch?v=H5auf9rkrac

Απο δω και μπρος αρχιζουν τα δικα μου λαθη.
Μεχρι εδω ειχα να κατηγορω. 



Αυτα τα ηχεια που εχω στο σπιτι μου παιζουν την ιδια μουσικη εδω και 30 χρονια.


Και σ οποιο σπιτι τα βαζω μου λενε τι ωραια που τραγουδανε.

Μετα απο λιγο τα βαριουνται ή κουραζονται απο την διαφορετικοτητα τους στους αρμονικους κι επιστρεφουν στη μουσικη που εχουν συνηθισει.


Κι εγω προσπαθω να τους δωσω να καταλαβουν πως δε θα τα βαρεθω ποτε.



Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2016

Οι συγκατοικοι


"(..)Έτσι έχουμε εγκλωβιστεί στο αχούρι μας, αγκιστρωμένες σε συγκεκριμένες θέσεις(καρέκλες και κρεβάτια), περιμένοντας να έρθει σύντομα η ώρα να φάμε ένα κανονικό γεύμα." (Παπαδημητρακοπουλος, 2009)

Ετσι ειναι μαλλον οι συγκατοικοι, η φιλια τους ειναι μαλλον σαν τη δικια μας που αυτες τις μερες συγκατοικουμε και διαβαζουμε σε καρεκλες και κρεβατια.

-w-                                        -w-                             --                    w-w                            ww                    w--                ww-




Διαλυομαι πανω σε βραχους και τα αφρισμενα νερα κουβαλουν το αιμα μου για να ερεθισει τους καρχαριες.


Μια ζωη πανω μια ζωη κατω, σιγα τη διαφορα.


Οταν ημουν πολυ μικρη χωρις να διαλεγω, εκανα τοποθετησεις προφανεις με φιλοσοφικη ανησυχια απο αυτη που δεν αφηνει σε ταξη να ειναι κανεις μεσα μου. Κανεις να μην ειναι μεσα πιο πολυ απο τη μοναξια των τοιχωματων της κατω δεξια κοιλιας που εχει προπτωση βαλβιδας και ειμαι αρρωστη και το 5% του μεγαλειου μου γυριζει πισω σαν το αιμα της και σαν το αιμα που θα τρωνε οι καρχαριες.


Ειχα πει λοιπον στον πατερα μου οταν ημουν 7, πως, συνειδητοποιω, ποσο μεγαλη σε διαρκεια ειναι η ζωη μου και ποσο γεματες με σκεψεις ειναι οι μερες μου και ποσο πυκνη ειναι η υπαρξη μου γιατι καθε στιγμη τη ζω εγω κι οχι καποιος αλλος και πως αρα για τον καθε ανθρωπο ετσι ειναι και αρα η υπαρξη που υπαρχει απο τους ζωντανους ειναι πολυ μεγαλη και πως αμα πεθαινει καποιος ειναι μια πολυ μεγαλη απωλεια, ειναι σα να εχω πεθανει εγω...


Αμα πεθανει καποιος ειναι πολυ μεγαλη απωλεια

Κι ενας να σωθει ειναι πολυ σημαντικο...

-"Ναι αλλα Δε λυνει το προβλημα"
-Για αυτον το λυνει...!


Ειναι το πιο σκληρο το να συνειδητοποιεις σε τι κοσμο εισαι...

Ειναι η δυση που κανει τα γυναικεια σωματα πεδιο μαχης. Κι ολοι πιο δυτικα και πιο δυτικα ειμαστε γιατι η γη ειναι σφαιρα, οταν τη γυρνας...






Ομως αυτοι που δεν καταλαβαινουν, ζουν σε βαρος των αλλων...
Καθε μοριο κατανοησης θα κανει τα ρουχα σου πιο βαρια,
Τα μορια που δε σηκωνεις εσυ εγω τα χω φυλαγμενα στα παπουτσια μου...

Θα φαω τον κοσμο να βρω ποιος φυλαει τα δικα μου βαρη για να τον απαλυνω και να απολογηθω επιτελους...

Τρίτη, 12 Ιανουαρίου 2016

Today

I.
saw.
fingers.

I.
had.
this.
feeling-of dying.

I.
did.
use.
my imagination.

I.
did.
smell.
that what's on.
fingers.


I.
did.
see.
DNA on fingers.

The worst part is that i was thinking about fingers for the first time,
propably not the first.

I put the music on so as to escape my mind room.

Κυριακή, 10 Ιανουαρίου 2016

Δ. Π.

Πρεπει να διαβασω κι αντι γι αυτο καθαριζω...!
Κλασικοτητες...


Υπαρχει η φραση:
Σε διαβαζω που ειτε σημαινει σε ψυχολογω ειτε διαβαζω αυτα που γραφεις.
Υπαρχει η φραση:
Σε γραφω, αλλα σημαινει κατι αλλο...

Το 2012 ειχα γραψει ενα τραγουδι που ελεγε, "σε τραγουδαω" και ηταν αυτη η εννοια που ψαχνω σημερα αλλα χωρις τη μουσικη. Δηλαδη σε κανω τραγουδι.


Θελω να τον κανω κειμενο αυτον και τα λογια του ωστε να μπορω να παψω να τον θαυμαζω πια αφου αλλωστε δεν ειναι και για θαυμασμο λογο συγγενειας.


Το κεφαλι μου ολο μασουλαει το καρπουζι κι ολο φτηνει τα κουκουτσια.
Τι πιο ενδιαφερον απο το να θελεις να ξεδιψασεις...;


Σάββατο, 9 Ιανουαρίου 2016

Κ. Α-Ρ.

Από την κλειδαρότρυπα κρυφοκοιτάω τη ζωή
την κατασκοπεύω μήπως καταλάβω
πώς κερδίζει πάντα αυτή
ενώ χάνουμε εμείς.
Πώς οι αξίες γεννιούνται
κι επιβάλλονται πάνω σ’ αυτό που πρώτο λιώνει:
το σώμα.
Πεθαίνω μες στο νου μου χωρίς ίχνος αρρώστιας
ζω χωρίς να χρειάζομαι ενθάρρυνση καμιά
ανασαίνω κι ας είμαι
σε κοντινή μακρινή απόσταση
απ’ ό,τι ζεστό αγγίζεται, φλογίζει…
Αναρωτιέμαι τι άλλους συνδυασμούς
θα εφεύρει η ζωή
ανάμεσα στο τραύμα της οριστικής εξαφάνισης
και το θαύμα της καθημερινής αθανασίας.
Χρωστάω τη σοφία μου στο φόβο∙
πέταλα, αναστεναγμούς, αποχρώσεις
τα πετάω.
Χώμα, αέρα, ρίζες κρατάω∙
να φεύγουν τα περιττά λέω
να μπω στον ουρανό τού τίποτα
με ελάχιστα.


Από τη συλλογή Στον ουρανό τού τίποτα με ελάχιστα (2005)

Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2016

Ζο



Εγω στο μικροκοσμο μου.
Μαλλον το μισος το εχω δημιουργησει εγω. Δε γινεται αλλιως να τα πηγαινουμε τοσο καλα. Μαλλον τη ζηλεια την εβγαλα αναμεσα απο τα ποδια μου κι ετσι εχουμε το ιδιο αιμα και η καρδια μας χτυπα το ιδιο. Κι ετσι με καταστρεφουν τα ιδια μου τα παιδια...

Στην αγαπη εδωσα το ενα μου πλευρο κι ειναι ελευθερη η αγαπη απο μενα.

Ομως ποια μανα σκοτωνει τα παιδια της.