Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2015

rooms to let

Η μιμηση ωστοσο θα μπορουσε...


Για αρχη




Τι ωραιος τιτλος. Οταν το ειχα πρωτοσκεφτει ειχα χαρει με τον εαυτο μου.

Rooms to let ειναι αυτο που γραφουν τα ξενοδοχεια το καλοκαιρι για να δηλωσουν τη διαθεσιμοτητα τους σε χωρο, σε δωματια και σε θεληση για επισκεπτες.

Ετσι λοιπον.

Παντα ηθελα κι αλλο, κι αλλους ανθρωπους κι αλλες σκεψεις, εντασεις. Παντα ενιωθα οτι εχω. (Εχουμε μα δεν πουλαμε) Παντα οτι μαθαινα ηθελα με χαρα παιδιου να το μαθω και σε αλλους, κι οτι με ενθουσιαζε γιατι ηταν ομορφο λογω περιεχομενου ηθελα να ενθουσιασει και τους αλλους. Ηθελα να μοιραστω τη χαρα μου με ολους, οχι σαν το ψωμι που διαιρείται, εγω τον πολλαπλασιασμο ηθελα.


Οπως επισης ενιωθα τοσο δυνατη ωστε να ειμαι διαθεσιμη να προσλαμβανω τις τριβες και σε καθε μου συνδυασμο ο αλλος να την περναει σαν σε σουιτα ξενοδοχειου που εχει ηδη σεντονια αρα δεν κοιμασαι οπως στρωνεις.



Rooms to let γιατι αντεχα τα παντα και λατρευα τον εαυτο μου για την πισινα που ειχε στον τελευταιο οροφο και δροσιζομουν.




Rooms to let γιατι παντα μπορουσα κι αλλα να δωσω.

Rooms to let γιατι οταν φροντιζα να με μαθαινει καποιος τον εριχνα ξανα στο σκοταδι για να προσπαθει και να παιζουμε.

Rooms to let γιατι το αδειο δωματιο που ειχα κρατησει για σενα δε με πειραζε που ηταν αδειο ωστε να κλεισω την επιχειρηση.

Γιατι ημουν ενα ξενοδοχειο με συγκεκριμενες ανεσεις για συγκεκριμενα γουστα.

Γιατι ανθρωποι ερχονταν και εφευγαν αλλα παντα επαιρναν την καρτα απο τη ρεσεψιον με το τηλεφωνο.

Rooms to let γιατι στεγασα τρελες φαντασιωσεις και απιστευτα θελω στο ξενοδοχειο που εχω στο κεφαλι μου. Παντα περιμενοντας εσενα να διαλεξεις τη δικη μου ταμπελα αναμεσα στις αλλες.

Rooms to let γιατι ενίοτε ενιωθα αρκετα παρατημενη.

Γιατι ηταν ευκολο να μπεις και να βρεθεις στα ομορφα σαλονια κι ας πατουσες με τις λασπες. Και δεν πειραζε οταν εφευγες θα καθαριζα.

Rooms to let γιατι ο καθε πονος μου εμεινε σε ενα απο αυτα τα δωματια που δεν εμειναν ανθρωποι.

Για τις ημερομηνιες με τα πρωτα φιλια που εχουν επετειο στον πινακα ανακοινωσεων.

Rooms to let για ολα αυτα τα υπεροχα που ειχα σταματησει να ειμαι στη χειμερια ναρκη μου.


Rooms to let για τα χαζα ζωδια και τη φυση του διδυμου και του σκορπιου


Για την εκδικηση που εχει νοημα να λες οτι θα παρεις στις αρχες του τελους κι υστερα δεν παιρνεις ποτε γιατι βαριεσαι να ασχοληθεις και δεν αξιζει κιολας.

Ολα εκεινα που εχω υπαρξει και κοιτω και χαμογελω...

Πλεον λοιπον δε θα γραφω πια εδω μονο αν μου ρχεται κατι απ'ολα εκεινα.


Καταλαβαινεις κανω ανακαινιση και θα στεγαζομαι αλλου προσωρινα μεχρι να κανω ανακαινιση κι εκει. Και φυσικα μετα την ανακαινιση χαριζω καθε μερος με πολλη αγαπη, μενουν ολα στη σιωπη και τη μνημη. Οπως εκανα με το "ενω", απλα ηρθε μια στιγμη που ας πουμε το ξεπερασα, τωρα θα ξεπερασω το ερωτευσιμο θλιμενο "ρουμςτουλετ" και θα διαβαζω αραια και που αυτα που εγραφα για να δω τι περασα τοτε και τοτε και τοτε. Πλεον αλλωστε δεν ειμαι τοσο δοτικη για να γραφω εδω. Πλεον δεν ξερω αν μπορω να συγχωρω τους ανθρωπους, για το οτι ειναι σεξιστες ας πουμε. Πλεον δεν εχω αλλα δωματια νομιζω, ισως μονο λιγα για εσας που ειστε απο τον τοπο μου και εχουμε τις ιδιες αξιες, να σκεφτεις οτι κι εγω κοιμαμαι σε μια καρεκλα οπως μπαινεις εκτος απο οταν με καλει να κοιμαμαι στο δικο της και δεχομαι και μου μιλαει για τη θρεπτικη αξια που εχουν τα καροτα και μου θυμιζει ποσο ομορφη με βλεπει κι εγω την πιστευω γιατι την αγαπω και ειμαστε φιλες απο χρονια και στους εφιαλτες μου μου δινει το νερο που εχει κι εκεινη στο κομοδίνο.




Στο σπιτι του ο καθενας οριζει το σκοταδι.






Πολλα πραγματα πρεπει να λεγονται αναμεσα στους πλανητες σε ενα καθεστως έκλειψης αλλα αυτο μοναχα για να ξεμουδιαζουν οι λεξεις τους αλλιως γιατι να το θελουν.


Η λυπη δεν ειναι ποτε ικανοποιητικος λογος να παψεις να εισαι δοτικος ανθρωπος...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου