Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2015

Sangue azul

Ηταν αδερφια κι ετσι δε μπορουσαν...ολοι για καποιο λογο δε θα μπορουμε τελικα.


Τα πορτογαλικα, εχουν μια συγκεκριμενη χροια στα αυτια μου. Τα διφθογγα συμφωνα που εχουν πιο πολυ κρατουν την προσοχη και τη μνημη μου. Αν και φανταζομαι ισως στη βραζιλια να τα μιλουν αλλιως.

Ειναι ωραιο να βλεπεις ταινιες απο μακρια, η συγκεκριμενη θα επρεπε να φαινεται πιοτερο το απο ποσο μακρια ειναι οντως, αλλα ενταξει.

Θα κανω το μυαλο μου ταινιοθηκη και θα βαλω ενα χαρτη στο σπιτι μου.
Θα μπουμε με τη Στελλα σ ενα αεροπλανο για 22 ωρες και θα ενώσω ολα τα μερη που θελω να παω με σκοινακι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου