Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2015

Πιατα και ποτηρια, σπασμενα, παντου...

Σημερα επινα καφε. Εναν καφε διαφορετικο, γαλλικο βεβαια, αλλα μαλλον αλλη ποικιλια πιο σπανια. Υστερα επεσε η κουπα μου και εσπασε, κατα λαθος φυσικα. Παραδοξως εσπασε σε 2-3 κομματια. Την κολλησε ο πατερουλης μου και ενταξει φαινεται λιγο αλλα θα συνεχισω να τη χρησιμοποιω καθως την αγαπω...


Θυμηθηκα υστερα εκεινη τη μερα που ειχε ερθει ο Αγιος Βασιλης σπιτι και η μαμα του εβγαλε τα καλα σερβιτσια. Ηπια λοιπον ice tea σε ενα κρυσταλινο ποτηρι! Απο παιδικη αφελεια και λαθος εριξα το ποτηρι απο το τραπεζι και το κρυσταλο σκορπισε σε ολο το πατωμα. Δε μπορεσε ο μπαμπας να το φτιαξει τοτε.


Και πρεπει να γραψω εναν στιχο πιο κατάλληλο απο το "σα φωτια με καταστρεφεις"...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου