Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2015

They say that...

...winter is coming

Νιωθω τον εγκεφαλο μου να οριζει λογικη και τα χερια μου να την ακολουθουν, οχι τοσο συνηθες για μενα. Παιζω μουσικη, βγαζω λεφτα στο κινο, κοιμαμαι, υπολειτουργω, απολαμβανω την απολυτη παρακμη ενος ανθρωπου 20 χρονων.



Ξερει το σωμα μου τι να το κανει το νερο που πινω.

Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2015

Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2015

Κλεμενος τιτλος απο αλλη αναρτηση "Bs Ms"


Εννοειται καπνιζω καρελια αρωματικο και πινω ουζο.

Ειχα γραψει για τη δικη μου ανοιξη και ηταν η ωρα να περι-γραψω τους οργασμους αλλων ανθρωπων. Ετσι γεμισα μερικες σελιδες Α4 για το πως φανταζομαι οτι κανουν σεξ οι αλλοι.


Εγραψα λοιπον για τους οργασμους σας και εκανα και τσιγαρο γι αυτους. Ημουν αναλυτικοτατη, συμπεριελαβα και το ξυρισμα! Μονο για τις μυρωδιες δεν εγραψα γιατι αυτο ειναι προσωπικο του καθε ζευγαριου.


Θα ξοδεψω ετσι το βραδυ μου, θα διαβαζω και θα ξαναδιαβαζω τα δικα σας!
Δε μπορει καποια στιγμη θα καυλωσω και ισως αρχισω να κανω κι εγω σεξ φυσιολογικα μετα, οπως ολοι οι αλλοι.



Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2015

F16

"Και μια παγιδα μου χεις φτιαξει κι απλα με βαζεις πιο βαθεια
Τα μετρα της τα χεις αλλαξει να με ποναει πιο σκληρα."

Μαλλον τα εφ 16 δεν καταλαβαν. Δεν τα εβαλα απλα να σε τρομαξουν τους ειπα να ριξουν βομβα στο σπιτι σου και στο σπιτι μου.

Και σε κανεναν αλλο σπιτι, σε καμια αλλη πολη.

Ακουω το τραγουδι με το οποιο ενιωθα τη δυναμη του να ειμαι ερωτευμενη μαζι σου και τωρα αντιθετα αφηνομαι να μου ξεσκιζει την καρδια. Αφηνομαι σ αυτον να τραγουδαει ποσο η ελευθερια ειναι σημαντικη.

Και τα μισθωμενα αεροσκαφη κανουν και ξανακανουν βολτες κι εγω περιμενω να πεθανω στο σπιτι μου.

Σκεφτομαι τις αναμνησεις απο πολυ παλια που πανε χερι χερι με αυτο το τραγουδι και σκεφτομαι αν μετα απο σημερα θα εχουν ολα αντικατασταθει απο τον πονο του εγκαυματος. Ακουμπαω τα ριζλα τα μπλε πανω μου και τους βαζω φωτια ωστε να εχω μαυρα τετραγωνα σαν σκιες. Ετσι θρηνω και κανω κηδεια στην καρδια μου που πεθανε. Θελω να πεθανω κι εγω μαζι της αλλιως απλα θα περιφερω ενα ματσο κρεας και κοκκαλα.

Και το χειροτερο, αυτη η πεθαμενη καρδια δε μπορει να ησυχασει. Δε μπορει καθως κραταει ενα απο τα σκισμενα της κομματια ζωντανο για να μην ειναι μονη της η δικη σου, χωρις εσυ βεβαια να ζητας τιποτα.

οπως παντα...



Μαμα 

Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2015

Αικακεκ

Μπορω και να πεθανω για σενα...

Φτιαχω λιστα με τραγουδια. Τη λιστα τη λεω Άτμος και ειναι τα τραγουδια που θελω να παιζει στο κενουργιο μου σπιτι.

Σε θελω
Σε σκεφτομαι
Σ αγαπω

Μπορω και να πεθανω για σενα.
Εσυ και τ ονομα σου που φωναζω στον υπνο μου...


Εδω βρεχει. Θα βρεχει το βραδυ αραγε; Θα βαλω τα καλα μου το βραδυ. 

Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2015

2νδ σαν



Αυτο το τραγουδι εχει γραφτει για μας.
Ναι.
Σε παρακαλω, καταλαβε με.
Αυτο το τραγουδι εχει γραφτει για μας.
λεει


I am covered in skin
No one gets to come in
Pull me out from inside
I am folded, and unfolded, and unfolding
I am
colorblind

και υστερα 
Pull me out from inside
I am ready

Θελω να γραψω οπως παλια που γεμιζε πουπουλα το σπιτι. Αλλα πλεον ειμαι αναπηρη και δε μπορω, ουτε τοτε εγραφα βεβαια καθως μαζευα τα πουπουλα. Θελω να ξαπλωσουμε μαζι και να εχω το κεφαλι μου στην κοιλια σου και να χαιδευω το στηθος σου και να σε αναπνεω (Breathe your smoke into my lungs που λεει και το τραγουδι) και υστερα να ανεβω στο λαιμο σου και να μυρισω την ανοιξη.

"Θυμασαι την ανοιξη;" με ρωτησε καποιος φιλος κι εγω θυμηθηκα την ανοιξη.

Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2015

Τα σταδια

Ας πουμε οτι αυτο που νιωθω ειναι ενας ανθρωπος.

Αυτος ο ανθρωπος περπαταει. Οταν περναει εξω απο ενα συγκεκριμενο μερος τοτε σιγουρα μετα θα παει κατευθειαν για ουζο. Θα πιει και θα γινει χαλια. Υστερα θα ξεχαστει καθως θα εχει να ασχολειται με την αναρρωση του. Μετα ομως παλι στο δρομο του θα συναντησει καποιο αλλο μερος επισης γνωστο, και θα περασει απο δρομους επισης γνωστους, τοσο γνωστους οσο νιωθω να μου ειναι αυτος ο θυμος που ζει και πεθαινει για την πικρα μου. Μετα απο αυτο το δευτερο συγκεκριμενο μερος, η πορεια ειναι προδιαγεγραμμενη. Ωστοσο μονο οι φιλοι μου ξερουν την πληρη διαδρομη. Ενω κι εγω κι ο ανθρωπος αυτος αγνοουμε το αν μετα θα εχουμε την ιδια διαθεση για περπατημα και βολτα στην πολη.

"Εγω κανω το γυρο του κοσμου στο μυαλο μου κι εσυ μου κοβεις το κεφαλι."

Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2015

Καμμια δικαιολογια για τους μελλοθανατους αφου...

Ξερω γιατι εμαθα να πλεκω καλαθια και με κοπο να υφαινω την ψαθα.
Με υπομονη και σπαγκο πιανει ο διαολος δυο μυγες.
Περνουσανε τα απογευματα κι εμεις τρωγαμε παγωτο και βουτουσαμε τα ποδια μας στην αμμο και στα κυμματα. Κι επεφταν τα μαλλια σου πανω μου και συ γελουσες και επαιζες. Υστερα εγω εριχνα ατσαλα τα παπουτσια μας στο νερο κι εσυ γκρινιαζες κι εγω σου παιρνα αλλα για δωρο καποιες μερες μετα. Και με το παιχνιδι εφτανε η δυση του ηλιου κι ενω ειμαστε ενηλικες νιωθαμε σαν παιδια. Μου ζητουσες κουταβι να σου γεννησω, γυαλια ηλιου και ορασεως, κι αλλες βολτες, καφε απο την αγαπημενη σου ποικιλια, αγκαλιες, χαδια, ερωτα.

Κι ειναι αστειο οταν κοιταω τις φωτογραφιες απο το γαμο μας, δεν πιστεψα ποτε στ'αληθεια εκεινο το ναι που ειχες πει οταν σου εκανα την προταση.


Το δερμα σου,
χνουδοτο σαν ροδακινο.

Η μυρωδια σου,
εριστικη χωρις παρομοιωση.


Ξερεις οταν ο θυμως με λουζει μεχρι και τα γονατα.
Θυμαμαι να φωναζεις το ονομα μου και να γρατζουνας την πλατη μου, κι υστερα ολα αυτα που ειχες πει κι εχω γραψει μελλον απο κεινα... Κι ετσι ηρεμω και κοιμαμαι με τη σκεψη σου, μεχρι να με ξυπνησουν οι εφιαλτες.


Μα ολα μοιαζουν στο σκοταδι....

Θυμηθηκα




Τοτε που μου ειπες πως ποτε δεν προκειται να... κι εγω σου ειπα πως μαζι μου θα χωρις να το καταλαβεις...

Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2015

Mais moi, j'aimerais que nous partions...

Τον βλεπω καθε βραδυ στον υπνο μου. Ειτε ειναι μεθυσμενος ειτε οχι. Φοραει τα κλασσικα του ρουχα μονο που πλεον του ειναι σκισμενα. Πλεον ο καημενος δε μπορει να σταθει και να περασει το δρομο. Τον εχουν χτυπησει διαδοχικα 3 αυτοκινητα στο προσφατο παρελθον. Εχει και μια ουλη στο προσωπο απο ενα ατυχημα παιδικης ηλικιας. Γενικα ο καημενος ειναι χαλια. Προσπαθει ομως να διανυσει τις αποστασεις του.

Εγω το μονο που εχω να του συστησω να κανει ειναι ξεκουραση. Πραγματικα εχω στερεψει απο ιδεες. Αυτος ομως εκει. Μεθαει και πηγαινει στην παραλιακη, κατουραει το αγαλμα κανοντας τον εαυτο του ρεζιλι κι υστερα σκουντουφλαει και πεφτει και σκοτωνεται. Κι εγω του λεω να προσεχει μη χτυπησει στα δοντια κι αυτος μου λεει πως δεν εχει τιποτα μεσα του να σπαει. Μετα βαζει φωτια στα ρουχα του και καιγεται μπροστα μου. 

Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2015

Καποια πραγματα ειναι του θεου.

Ειναι η αγαπη που κανει τους ανθρωπους υπεροχους. Σε κανει να τους βλεπεις ετσι κι ισως οντως να τους μετατρεπει.

Αλλα τι σημασια εχει πως βλέπω εγω οταν ο θεος εχει οντως φροντισει για την υπαρκτη "υπεροχοτητα" καποιων ανθρωπων;

Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2015

wath?v=yb0cO3ljTVM

Αναπόφευκτο το να μη γράψω απόψε.


Εγω και το κεφαλι μου. Λεγανε κατι σημερα τα παιδια κι εγω μας φανταστηκα αναμεσα σε σακιδια και μεσα σε κολαν ζεστα και πανω απο ανθεκτικα παπουτσια. Και ενιωσα την κουραση μας και την αναγκη μας για κρεβατι και ζεστο μπανιο.

Φαντασου το, την αισθηση που εχεις στα ταξιδια...Ποσο μαλλον στο γυρο του κοσμου,