Τετάρτη, 9 Σεπτεμβρίου 2015

Βροχη/ Θοδωρης


Ολα για σενα και τιποτα εγω...
Δεν ξερω τι να πω που να μην εχω πει ή γραψει ηδη.
Δεν ξερω τι και πως θα αντιληφθει ο κοσμος ή πως θα μεινει στην Ιστορια αυτη η σκληρη μπορα. 
Δεν ξερω πως και ποτε θα χωνεψεις οτι ειμαστε κατω απο την ιδια βροχη και σκεφτομαστε το ιδιο για τις κρυμμενες λακουβες στα πλακακια. 
Δεν ξερω ποτε θα τελειωσει το φεγγαρι και ποτε τη θεση του θα παρει αλλος πλανητης για να μην γραφει τα ονοματα μας που γραψαμε 7 χρονια και 368 μερες πριν. 
Δεν ξερω ποτε και αν θα γεννηθει ποτε ανθρωπος που να μου ταιριαζει τοσο οσο εσυ, καποιες φορες αναρωτιεμαι αν ταιριαζαμε ή αν απλα γιναμε το καλουπι ο ενας για τον αλλον. 
Δεν ξερω αν θα ζησω πιο τελειο ερωτα απο αυτον που εζησα μαζι σου, παρ'τι ημουν μια σταλια παιδι. 
Δεν ξερω αν θα υπαρξει αλλο στομα κι αλλο κανελι δερμα. 
Δεν ξερω αν θα ειμαι ποτε σε καποιον οσο ημουν δικη σου. 
Ειχες το αλογο σου, που λατρευες τα αλογα, κι ερχοσουν και με επαιρνες απο τη φοινικος και καναμε βολτες το τετραγωνο. Εβαζα το μουσουδι μου στο λαιμο σου και σε μυριζα. 
Δεν ξερω αν υπαρχουν αλλες μυρωδιες μετα απο τοτε. Κι οταν χειμωνιαζε χαιδευα το μπουφαν σου η χαζη. Και δεν υπηρχαν αλλα χαδια. Δεν υπαρχουν αλλα χαδια απο τοτε. 
Δεν υπαρχει αλλο φιλι απο το πρωτο μας που δωσαμε κατω απο το τραπεζι του σπιτιου σου στο κρυφτο.
Δεν υπαρχει αλλο παιχνιδι απο το ποδοσφαιρο που παιζαμε παιδια.
Δεν υπαρχει αλλη αφη.
Δεν υπαρχει κατι αλλο που να θελω να δω.
Δεν υπαρχει αλλη φωνη που να θελω να ακουω απο τη δικη σου, οχι , οχι αυτην που εχεις τωρα που μου δειχνει ολη την κουραση κι ολη την πικρα που εχεις περασει να φταινε τα κλαματα που εχεις ριξει για ολες εκεινες που δε σου κανουν γιατι κι εσυ ψαχνεις εμενα. Ελεγα, ναι, πως δεν υπαρχει αλλη φωνη απο τη δικη σου να μου λεει "μπλαμπλα μπλα Στελλα μπλα μπλα" ή να "σερνει" ενα γκρινιαρικο "Εεεε". 
Δεν υπαρχει αλλη πρωτη μου φορα.
Δεν υπαρχει αλλος να ανοιξει τον κολπο μου μετα απο σενα.
Δεν υπαρχει αλλος να λεω τα μυστικα μου...
Δεν υπαρχει κανεις να ειναι πιο κρυφο μυστικο απο σενα.
Δεν υπαρχει κανεις μετα απο σενα αγορι μου...

Οπως δεν υπαρχει κανεις πριν απο μενα...
Αυτη ειναι η διαφορα μας.
Δεν υπαρχει κανεις πριν απο μενα ενω
Δεν υπαρχει κανεις μετα απο σενα....

Για πες μου ομως, ποιος συνεχιζει τη ζωη του τωρα; Ε;




Για σενα τραβαγα πιστολι κι απο φοβο μ'ειχαν ολοι
Και περασαν οι ζωες μας... Τη θεση σου την παιρνουνε σκιες.
Ζω μονο για σενα.
Για σενα ημουν και γινομουν το καλο και το κακο μου.
Περιμενοντας εσενα.



Και τωρα, δεν ξερω, να νιωσω τυχερη;
Εσυ δηλαδη αγορι μου πως νιωθεις;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου