Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2015

Στο διλημμα του ποιητη απαντω, κανεις.

Κατι εχει παθει η ορθογραφια μου.

Τα τελευταια 5 χρονια ζω στην Αθηνα, σ ενα διαμερισμα με ξυλινα πατωματα κι ενα χαρακτηριστικο υπεροχο παραθυρο που κανει τον ερωτα σ αυτο το σπιτι τοσο ιδιαιτερο. Οποιος κοιμαται σε αυτο το σπιτι μου μιλαει για το παραθυρο του "ταβανιου". Κι οπως καταλαβες μιλαω για σοφιτα.

Οπως μπαινεις μεσα μια εκταση αρκετων τετραγωνικων σε καλωσοριζει, θελω να πω ειναι αξιοσημειωτο το πως εχει αρκετο κενο χωρο αυτο το σπιτι μου, που τοσο χαρουμενη νιωθω απο οταν το βρηκα. Στο βαθος ειναι η ξυλινη σκαλα που σε βγαζει στην "τριγωνικη" σοφιτα. Κατω απο αυτην βρισκεται το ψηλοταβανο σαλονι μου με τον επιτελους μαυρο γωνιακο καναπε την πολυθρονα σε σχημα κουφιου ημισφαιρειου και τον σετ διθεσιο μαυρο καναπε. Το σαλονι κοιταζει σ'ενα γωνιακο παραθυρο και μπαλκονι με εντυπωσιακα κομψα γκρι ανθρακι κοφωματα. Δεν εχω βαλει κουρτινες καθως σπανια θελω να αποφευγω τη δυση του ηλιου που μπορεις να δεις απο εκει. ωστοσο εχω ενα τυπου παραβαν που χωριζει το σαλονι με το βαρυ επιτελους γραφειο μου. Το παραβαν ειναι σαν εκεινα τα κινεζικα με την τετραγωνη πλεξη μπαμπου και το υφασμα. Η τοποθετηση του μπορει να λειτουργησει και ως κουρτινα αν θελει κανεις.

Πανω στα "κεραμυδια" εχω ενα υπεροχο κρεβατι χαμηλο που ειναι σαν να ειναι βγαλμενο απο εργασια φοιτητη αρχιτεκτονικης, (προφανως το κρεβατι ειναι η μακετα!) και τα υπολοιπα κανονικα επιπλα. Ακομη κατω εχω ενα υπεροχο χαλι που ωστοσο με χαρα φυλαζω τα καλοκαιρια. Υπαρχει σ αυτο το σπιτι επισης ενα στερεοφωνικο με ηχεια ανα το σπιτι. Ακομη εχω ενα σεξι ψυγειο απο αυτα τα τυπου ρετρο, κοκκινο! πλεον εχει μεσα πολλα πολλα λαχανικα και μπυρες bud ή μυθος. Η καταψυξη εχει παντα αγορασμενο παγο και στον τοιχο εχω βαλει ραφι με αντιολισθητικη επιφανεια οπου βαζω τα ποτηρια μπρουμητα. Δεν κανω πολλα παρτι πια, συνηθως φωναζω φιλους να παιξουμε μουσικη ή αλλες φορες τα παιδια απο τη δουλεια. Δυο αντρες ομοφυλοφιλοι, και 3 γυναικες που ψαχνονται σεξουαλικα.

Οι βραδιες μας ειναι ωραιες το κοινο μας ειναι οτι συνηθως καταληγουμε να προσπερναμε το σαλονι και το παραβαν και να βρισκομαστε στη βεραντα οπου συζηταμε για τα παλια και τα νεα μας. Κατω απο το σπιτι μου εχω τη μηχανη μου. Η μηχανη μου ειναι σαν αυτες για τα χωματα χρωματος πορτοκαλι μαυρο και ασπρο, ειδικη παραγγελια, χαμηλωμενη προσαρμωσμενη στο υψος μου και στο πιο τελευταιας τεχνολογιας αεροδυναμικο σχημα.

Η τελευταια μετακομιση μου κοστισε πολλα λεφτα και πολυ χρονο. ομως ηθελα στ'αληθεια να αφησω πισω μου την παλια μου ζωη, ετσι κι εγινε. Ολα ξεκινησαν οταν επαθα κριση πανικου στη δουλεια μου. Δεν ηταν τιποτε παραπανω απο εναν διαχειρισιμο εμμετο που δεν εγινε αντιληπτος απο κανεναν εκτος απο τον κωστα. Απλα εφυγα απο το γραφειο αρον αρον. Δε μπορουσα να βαλω το κρανος κι η ωρα ηταν τετοια που θα μου το εκανε δυσκολο. Σταματησα στο φαναρι για το σπιτι οταν σε ειδα για πρωτη φορα. Ησουν πανεμορφη και οδηγουσες μαζντα εμεξ πεντε γεγονος που με μπερδεψε. Αναρωτιωμουν αν θα με εβλεπες κι εσυ, δε μπορει τοσα ξανθα και μακρια μαλλια να μην τα δεις. Ωστοσο σιγουρευτηκα πως το αμαξι δεν ειναι δικο σου οταν αναψε πρασινο και το μηχανημα πραγματικα διαμαρτυρηθηκε! Σε ακολουθησα, εννοειται. Με εφερες στη γειτονια που ειμαι σημερα. Μερικους μηνες μετα καταφερα να σε κανω παρεα, σε γνωρισα στα παιδια απο τη δουλεια, σε εκανα να με συμπαθησεις κι ο θεος εφερε τον ερωτα αναμεσα μας που ζει στο ταβανι του σπιτιου μας.


Και γραφω αυτη την αναρτηση γιατι σημερα εχω επετειο 4 χρονια απο τοτε που σε γνωρισα.

Θυμαμαι οταν χωρισαμε που ειχα ερθει σπιτι σου με 2 εισιτηρια για λονδινο που τοσο ηθελες να παμε για να με ακους να μιλαω αγγλικα. Εσυ εριξες το κρασι πανω τους καταλαθως. Καναμε ερωτα εκεινο το βραδυ, στο σπιτι σου εκεινη τη φορα. Το σπιτι σου με τα χαζουλικα μπιχλιμπιδια και τα φωτιστικα. Εγω ενιωθα τοσο γυναικα διπλα σου, ελυνα τα μαλλια μου κι εβαζα τα χερια σου στο στηθος μου, σε εφερνα στην αγκαλια μου και δεν υπηρχε ουτε ο χρονος ουτε τιποτε.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου