Κυριακή, 6 Σεπτεμβρίου 2015

Και τωρα οι λεξεις μου που αγαπω.






















(...)


Ειμαι πλουσια, μην ξεχνας πως κι εσυ εισαι.
Η ριτσα οταν ηταν στο σπιτι με περιμενε. Αρα ειχε συνδεσει το σπιτι με το να περιμενει εμενα. Ποτε άλλοτε δεν ηταν μονη της. Η ριτσα ειναι ο σκυλος μου. Τη ριτσα την αγαπω γιατι ημασταν ιδιες.
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου