Τετάρτη, 27 Μαΐου 2015

well,

Οι ταινιες...

Οι ταινιες μαλλον πρεπει να περιλαμβανουν τον πληρη κυκλο των συναισθηματων. Να αρχιζουν, να τελειωνουν και να μενουν εκει, στο πισι-ντιβιντι ή ο,τι τελοσπαντων. Ετσι ειμαστε ολοι πιο ηρεμοι. Στην ταινια που ειδα σημερα δεν εγινε ετσι. Και μαλιστα, παραλληλα με το γεγονος οτι τα συναισθηματα οπως και οι πραξεις που συνεβαιναν ηταν αμυδρές, το ολο σκηνικο που δεν τελειωσε ποτε συναισθηματικα ηταν πολυ αβολο.

Πιο συγκεκριμενα ειχαμε ενα ζευγαρι, οι 2 πρωταγωνιστριες, οι οποιες ειχαν μια αλφα επαφη αλλα οχι που να πεις οτι υπαρει ερωτας συνειδητος αναμεσα τους. Ετσι εσυ σαν θεατης εβλεπες μια κινητικοτητα να κλιμακωνεται αλλα χωρις να συμβαινει κατι να επιβεβαιωσει τις συνεχομενα τροφοδοτουμενες υποψιες σου. Καποια στιγμη οταν ελεγες "δε μπορει τωρα κατι θα συμβει!" (τουλαχιστον να εξηγει) η μια απο τις δυο εξαφανιστηκε. Και αυτη ηταν η ταινια.

Το περιεργο ειναι πως συνδυασε ο σκηνοθετης-παραγωγος-σεναριογραφος-δενξερω το να εισαι ως θεατης αβεβαιος για το τι θα γινει αναμεσα στις δυο ή για το αν οντως υπαρχει κατι με το γεγονος οτι η ιστορια εμεινε ημιτελης.

Ενιωσα αβολα, ηταν σαν ολες οι σκεψεις που σου δημιουργει η ολη ταινια να προδιδονται με την εξαφανιση καθως δεν ηρθε η υποσχομενη εξηγηση. Ξερεις ηταν σαν η ταινια να ηταν η κανονικη ζωη που τιποτα δεν εξηγειται, τιποτα δεν ειναι δεδομενο αντιθετα εσυ (εχωντας τη μυγα ας πουμε)  να περιμενεις πως κατι θα συμβει (σιγουρα) κι εκει να σε προδιδει γιατι, ενω εσυ πιστεψες, η ταινια σε αφησε μονο σου.

Για αυτες τις ταινιες, που εαν εχουν σκοπο να σε κανουν να νιωσεις οτι εκτιθεσαι το πετυχαινουν, νιωθω οτι συνεχιζουν στο χρονο ακομα κι οταν τελειωνουν. Λες και το νοημα τους ειναι να μας δειξουν ενα χρονικο παραθυρο απο καθε ιστορια η οποια συνεχιζεται ακομα κι αν εμεις δεν την παρακολουθουμε.


Αυτες οι ταινιες με κανουν να νιωθω λες και δυο ανθρωποι φλερταρουν και ενω θεωριτικα και οι 2 στελνουν ερωτικα μηνυματα με τη συμπεριφορα τους, οταν ο ενας κανει το βημα, ο αλλος λεει πως  "καταλαβες λαθος" και ριχνει ακυρο. Νιωθω σαν αυτον που εφαγε το ακυρο λοιπον!

Το χεις νιωσει ποτε;
για ταινια εννοωντας.