Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2014

Yann Tiersen

Μ αρεσει το σπιτι μου. Καθομαι κατω απο την απαλη κοκκινη κουβερτα και σε περιμενω να γυρισεις, ειναι ωραιο να ειναι παντου τα πραγματα σου στο σπιτι. Ειναι ωραιο να κοιταζω και να σε βλεπω παντου μεσα στο σπιτι. Και σκεφτομαι τα βραδια που περασαν και τα βραδια που θα ρθουν και θα χει κρυο και θα μαστε αγκαλια και θα σκεπαζομαστε μεσα στα πουπουλα.


Θελω να ειμαι φυσιολογικη, θελω να κανω τα φυσιολογικα πραγματα που κανουν ολοι οι ανθρωποι. Θελω να μπορω να τα λεω ολα στη μανα μου. Θελω να ζησω καπως με καποιο τροπο αυτο το νορμαλ πραγμα που δεν περιπλεκει περισσοτερο τα πραγματα και κανει την ευτυχια πιο προσιτη και πιο απλη.
  Απλα θελω να το ζησω μαζι σου. Δε μπορω να δω καποιον ερωτα χωρις εσενα. Δε θελω να φυγω απο σενα γιατι εισαι ο ερωτας στο μυαλο μου και δε θελω αλλα σωματα. Κι οτι φανταζομαι ειναι με σενα. Απλα να, φανταζομαι πως θα ηταν αμα εγω κι εσυ μπορούσαμε να ζουμε υπο ενα καθεστώς ελευθεριας, οχι επειδη δε θα μας ηξερε κανεις.

Θελω να ζω μαζι σου. Κριμα να ειναι παρανομο αυτο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου