Κυριακή, 22 Ιουνίου 2014

Embrasseville

Προκειται για ενα μακρινο χωριο στη γαλλια. 

Οι ανθρωποι εκει εχουν ενα συνηθειο, να φιλιουνται με τους φιλους τους απο την πρωτη μερα της γνωριμιας τους. Εκεινους δηλαδη τους γνωστους της παρεας που θελουν να τους κανουν φιλους τους, φιλουν στο στομα, επισφραγιζοντας ετσι τη φιλιας τους, ή καλυτερα θετοντας τα ορια στα ποια αρχιζει η σχεση τους χρονικα. Ετσι ξερουν με σιγουρια, σχετικο ειναι αυτο, το τι μπορει να θελουν ο ενας απο τον αλλο και ετσι ο δεσμος που θα δημιουργηθει θα εχει ξεκαθαρη κατευθυνση. Οποια κι αν ειναι αυτη. 

Ειμαστε ολοι δυνητικα εραστες, λεει μια φιλη.
Σκεφτομαι αφου εχω διαβασει αυτο το αρθρο.
Ολα ειναι παρατημενα στην τυχη τους στο συμπαν του ανθρωπινου ερωτα.
(και δεν το λεω ρομαντικα, καθε αλλο)
Ολα ειναι ενα χαος, σκεψου ποια ειναι η κλωστη που ενωνει η χωριζει τους ανθρωπους.
Σκεψου ποια ειναι και που οφειλεται αυτη η ταση για θεληση καποιου ανθρωπου.
Σκεψου τι ειναι αυτο που σε κανει τοσο ευαλωττο και επιρρεπη σε καποιες συμπεριφορες, βλεμματα και τα λοιπα.
Σκεψου το.
Τι ειναι αυτος ο ερωτας τελοσπατων;

Καλα οκ συμφωνω εχει αρχισει παλι να γινεται πιο ρομαντικο απ οτι θα ηθελα.
Προσπαθω να το δω επιστημονικα παντως!
Ομως ποιο ειναι το κριτιριο με το οποιο ερωτευομαστε καποιον;

Τιποτα! Κανενα κριτηριο! Ολα ειναι στην τυχη! Και γι αυτο νομιζω αμα πετυχεις εναν απο κοινου ερωτα μπορει να δεις θαυματα να γινονται. Κι αυτα τα θαυματα τι ειναι; και τι θα πουν; Εμενα ο ερωτας των αλλων τιποτα δε μου κανει! Κανενα θαυμα, τιποτα... Ειναι προσωπικη υποθεση τα θαυματα... το βλεπουν οι δυο που το κανουν κι ολας. Δεν ειναι μεταδοτικος ο ερωτας, δεν ειναι αποφαση ουτε επιλογη, ειναι ενα τιποτα για τον κοσμο και ο κοσμος για αυτους που τον εχουν. Σου δινει δυναμη ή σου την παιρνει μακρια;



Τα θαυματα ειναι προσωπικη υποθεση. Εσυ για μενα, εισαι προσωπικη υποθεση. Να σ αγαπαω, ειναι πολυ προσωπικο, δε σου ζητω να καταλαβεις, μοναχα να αφεθεις.

Τα θαυματα ειναι προσωπικη υποθεση αφου...

Τρίτη, 17 Ιουνίου 2014

Σαββατο 18 Ιουνιου

Και στο χωριο μου ειχαν μαθει, αμα δε θες να πεις καλη κουβεντα μη λες τιποτα, καλυτερα να σωπαίνεις. Κι ετσι και εκανα.

Χρονια μου πολλα, μου ευχομαι να σε εχω για πολυ πολυ καιρο.

Η πορεια των πραγματων ενιοτε δεν ειναι γραμμικη αλλα περιγραφεται με πυκνωματα και αραιωματα. Με ψυχαναγκαζουν τα γενεθλια γιατι οριοθετούν αυτη την πορεια, ειτε με απολογισμο ειτε γιατι απλα ληγει κατι και αρχιζει κατι αλλο οποτε έπεται αναλογη αντιμετωπιση.

Τελοσπαντων ευχομαι να ερθουν τα γενεθλια που θα μπορω να τα χαρω χωρις να νιωθω πως θα αργησουν να ξαναερθουν, αρα θα αργησω να ξαναεχω τις αναλογες χαρες και περιστασεις. Προς το παρον απολαμβανω εσενα να χαιρεσαι με αυτη τη μερα και φουσκωνω σα παγόνι στη σκεψη οτι σε εχω μαζι μου.


Εγω κραταω αυτο πως,
Σε απολαμβανω...