Δευτέρα, 24 Μαρτίου 2014

2 χρόνια

Ματωμένα χέρια... Κάποτε πρέπει να το ξεπεράσω αυτό με τις ημερομηνίες...

I was the hell that you needed

Η μνήμη είναι υποκειμενική, τουλάχιστον για εμάς που δεν τα πάμε καλά με αυτήν... Θυμάμαι τη μελωδία που νομίζω ότι άκουσα όχι αυτήν ακριβώς που ακούστηκε. Είμαι στο λεωφορείο και φοράω ακουστικά, και γράφω αυτό εδώ. Σ αγαπώ. Τελεία.

Έχω ένα κόκκινο φούτερ. Πάλι άλλαξα θέση τα έπιπλα στο σπίτι.

Εγώ ξέρω ότι μας ανακάτεβει το μέσα μια κουτάλα ώστε να ανάβουν οι φωτιές μας κι εμείς να καίγομαστε, άλλοι σιωπηλά και για χρόνια κι άλλοι σε μια στιγμιαία έκρηξη. Μάντεψε ποιο είναι το αβάστακτο...

Και για σένα που διαβάζεις σου ζητάω συγγνώμη, οποίος και να είσαι, σίγουρα θα σου χρωστάω μια συγγνώμη, ακόμα και μικρή...

Τετάρτη, 12 Μαρτίου 2014

Piazza di spagna

Σηκωνει ο καθενας τα δικα του πραγματα ή ο πιο δυνατος τα πιο βαριά;

Μ αρεσει η σχεση μας...



Σάββατο, 1 Μαρτίου 2014

Ανοιξη...

Άνοιξη ειναι το θυληκο του άνοιγμα.

Οταν ανοίγω τα ποδια μου σε σενα ειναι ανοιξη αρα...

Μαλλον ειναι απογευμα ανοιξης...

λιγο πριν τελειωσω πρεπει να ειναι μαιος.
Απογευμα μαιου...

Οταν τελειωνω ειναι καλοκαιρι... (καλος καιρος!/καλη φαση που λεμε)
Βραδυ αυγουστου με το μεγαλο το φεγγαρι...

Μου πηρε καιρο και πολλη σκεψη για να ταυτισω το γεγονος να ανοιγεις τα ποδια σου στον ανθρωπο που θελεις με την ανοιξη.

Ετυμολογικα μιλωντας παντα!

Δεν ξερω αν καταλαβες: ανοιγω τα ποδια. το ανοιγμα των ποδιων και αρα η Ανοιξη...


Κρατα οτι μπηκε η ανοιξη κι οτι εγω μαζι σου ανακαλυψα το νοημα της λεξης! Ετυμολιγκα μιλωντας παντα...


Κι επισης την ανοιξη ανοιγουν τα λουλουδια! Εξου και ανοιξη!