Δευτέρα, 11 Νοεμβρίου 2013

Τα χελιδόνια άργησαν και τα παιδιά λείπουν

Είναι πολύ νωρίς για να μου χει λείψει το καλοκαίρι. Είναι μόλις Νοέμβριος. Και κάθομαι στο βρώμικο σπίτι μου, στον καναπέ με το βρώμικο ριχταρι, κι έχω τα πόδια μου πάνω στο τραπεζάκι, δίπλα από το γεμάτο τασάκι και κοιτάζω τον τοίχο μου και σκέφτομαι... Αναρωτιέμαι τι άνθρωπος είμαι. Και αποφασίζω το αν θα κάνω τατουάζ. Κι αν το κάνω τελικά θα είναι ένα τατουάζ που ή θα λέει τι είμαι ή θα λέει το τι θα ήθελα να γίνω... Και μια θα διαβάζεται έτσι μια αλλιώς και θα ναι ο κύκλος της ζωής μου...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου