Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2013

συσσώρευση

Σήμερα τον πήγα ως τη στάση για το λεωφορείο του αεροδρομίου. Έτσι κάνω εγώ. Όσο είναι εδώ περνάω καλά μαζί του, γελάμε, θυμόμαστε τα παλιά, τραγουδάμε κι όταν εκείνος θέλει τον πάω ως τη στάση για να φύγει. Έτσι κάνω, ως σωστή φίλη. Κι έτσι είναι η σχέση μου μαζί του, όχι η σχέση μας, διευκρινίζω, εκείνος βλέπεις δεν έχει σχέση μαζί μου καθώς φεύγει κάθε φορά με την ίδια ευκολία. Με ξεχνάει και με θυμάται ακοπα. Προσπαθώ κι εγώ να κάνω το ίδιο. Όμως πίνω νερό στ όνομα του, και ερωτεύτηκα το στόμα του έτσι που τα λέει και τα χέρια του έτσι που τα γράφουν. Και τον αγαπώ και θυμώνω μαζί του γιατί είναι μεγάλος μαλακας. Και αλάζονάς και νομίζει πως μόνο εκείνος είναι έξυπνος ή μοναδικός κτλ κτλ. Κι ενώ το ήξερα επέτρεψα στο μυαλό μου τη συνθήκη να είμαι η εξαίρεση στον κανόνα του... Λάθος. Όπως και να χει δε θα διαβάσει αυτ ά που γράφω κι εγώ ενώ ήθελα δε θα πω αλλά. Δεν τα γράφω ως αλήθειες, αλλά ως αληθινές σκέψεις. Και θαβω την απλότητα μου για σήμερα, όση είχα δηλαδή. Γιατί με αφορά η σκέψη σου αλλά έχω έναν εγωισμό απέναντι στην ομορφιά. Έναν εγωισμό και ένα όχι. Θυμάσαι που σου ζητάω να μη θες κανέναν άλλον πέρα από μένα; Και που ζητώ να αγαπάς και να με προτιμάς από όλα; Είναι για να μπορώ να γκρεμίζω τον εγωισμό αυτόν και τα όχι εκείνα. Γιατί χώρια από εκείνον έχω κι εσένα στο μυαλό μου για ομορφιά, να ξέρεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου