Σάββατο, 21 Σεπτεμβρίου 2013

Common people

Ζαλη: ευκολο να σκεφτεις και να γραψεις κατι μετρισιμο.

Σκατα.


Μαζευω και μαζευω τα οσα μπορει να σκεφτομαι ανα πασα στιγμη της ημερας μου και γεμιζω σελιδες του νου μου αμετρητες. Κι υστερα τα ξεχναω. Ξεχναω γιατι δεν ειναι δα και τοσο σημαντικα. Ξεχναω γιατι ολα μοιαζουν. Ειναι ολα ομορφες σκεψεις ή ασχημες ή τελοσπαντων σκεψεις με νοημα, αλλα τις ξεχναω. Ειναι αποχρωσεις.(Ετσι για να σκαλωσεις με τη λεξη το γραφω αυτο.)

Ομως σημερα που μου ειπες να σου κραταω "κατι" απ εξω το θυμηθηκα.

Ξεχναω και θυμαμαι ασχετα πραγματα.

Και τωρα να ξεχασα τι ηθελα να γραψω. Σκατα, το ξερα οτι θα συμβει.


Χωριζω σε παραγραφους για να χωριζεται κι η σκεψη μου και να θυμαμαι. Παλι σκατα, πιο χαος δε γινεται.

"Γραφεις πολυ προσωπικα..." μου ειπες σαν απο ευγένεια. Σε μισω. Και μισω τη σχεση μας. Και μισω και το σπιτι που θα ειχαμε. Και σε μισω. Και με πονας. Περιμενω, δε μπορω να κανω και κατι αλλο σκεψου το.  Ε.


Προσπαθω να φτιαξω ενα νοημα και μια συνοχη σε μια σκεψη που θα λεει κατι καινουργιο, Δηλαδη να δημιουρησω κατι, οχι να περιγραψω. αλλα δε μπορω.

Αστο...


Αα

Και δεν εχω και τις φωτογραφιες που θελω. Δεν πειραζει τουλαχιστον υπαρχουν στιγμες που πραγματικα θελω και εχω την ταση να....

Θυμήσου ευθεία ειναι η μικροτερη αποσταση αναμεσα σε δυο σημεια. Εμεις τι δρομο θες να παρουμε, αγαπη μου;

Παντα μαθαινω...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου