Κυριακή, 21 Ιουλίου 2013

Stressed, Depressed, but Well-Dressed



Εχω μια φιλη στριμενη που κοροιδευει τους μπλογκερς γιατι θεωρει πως ο σκοπος τους ειναι να κανουν εξομολογησεις και φανερες τις αληθειες που δυσκολευονται να πουν. Εγω δεν ειχα ποτε θεμα με τις εξομολογησεις ουτε και με τις αληθειες δηλαδη, κι αν εχω επειδη ειναι μεγαλο κεφαλαιο, εχω οχι συχνα. Οποτε προσπαθω να συνειδητοποιησω αν ανηκω κι εγω σ αυτους. Δε θελω να ξερεις τι εχω στο νου μου. Βασικα θελω να ξερω οτι δε με κοροιδευεις και δε με θεωρεις χαζοκαημενη αλλα αυτο δε θα το μαθουμε ποτε. Δε θελω να ξερεις μεν αλλα εχω αναγκη να τα γραψω δε, οποτε αν παιζει να με θεωρησεις χαζοκαημενη, σε παρακαλω μη συνεχισεις να διαβαζεις.

Ξερεις ειναι αυτο που εισαι εκτος γηπεδου. Δε μπορω να παιξω δικαια. Μα δεν υπαρχει και δικαιοσυνη σ αυτα. Να διεκδηκησω τι; Να σε στρεψω προς τα ποιον; Να σου ζητησω τι; Να εμποδισω τι; Να διακρινω το καλυτερο για σενα για μενα για ολους; Υφισταται καλυτερο για μας; Να προσπαθω για ποιο πραγμα; Γι αυτο που θελω εγω; δηλαδη εσενα. Ποσο εγωιστικο. Και θυμαμαι που καποτε μου ειπες οτι δε με θες κι εγω σε "κερδισα" με τα χερια μου εκεινη την ωρα και πως ειπες μετα οτι ανεξαρτητως αποτελεσματος εγω δε σε σεβαστηκα κι ειχες δικιο. Εγω τωρα πως να σε σεβαστω περισσοτερο. Ψαχνω...

Αλλα δε μπορω να γραφω γιατι τα διαβαζεις και δε θελω να ξερεις ουτε φοβιες ουτε ανασφαλειες.


Α, και σκεφτομουν κατι που μου ελεγε ενας φιλος αποψε για τις φιλιες. Κοιτα εμας...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου