Κυριακή, 21 Ιουλίου 2013

Stressed, Depressed, but Well-Dressed



Εχω μια φιλη στριμενη που κοροιδευει τους μπλογκερς γιατι θεωρει πως ο σκοπος τους ειναι να κανουν εξομολογησεις και φανερες τις αληθειες που δυσκολευονται να πουν. Εγω δεν ειχα ποτε θεμα με τις εξομολογησεις ουτε και με τις αληθειες δηλαδη, κι αν εχω επειδη ειναι μεγαλο κεφαλαιο, εχω οχι συχνα. Οποτε προσπαθω να συνειδητοποιησω αν ανηκω κι εγω σ αυτους. Δε θελω να ξερεις τι εχω στο νου μου. Βασικα θελω να ξερω οτι δε με κοροιδευεις και δε με θεωρεις χαζοκαημενη αλλα αυτο δε θα το μαθουμε ποτε. Δε θελω να ξερεις μεν αλλα εχω αναγκη να τα γραψω δε, οποτε αν παιζει να με θεωρησεις χαζοκαημενη, σε παρακαλω μη συνεχισεις να διαβαζεις.

Ξερεις ειναι αυτο που εισαι εκτος γηπεδου. Δε μπορω να παιξω δικαια. Μα δεν υπαρχει και δικαιοσυνη σ αυτα. Να διεκδηκησω τι; Να σε στρεψω προς τα ποιον; Να σου ζητησω τι; Να εμποδισω τι; Να διακρινω το καλυτερο για σενα για μενα για ολους; Υφισταται καλυτερο για μας; Να προσπαθω για ποιο πραγμα; Γι αυτο που θελω εγω; δηλαδη εσενα. Ποσο εγωιστικο. Και θυμαμαι που καποτε μου ειπες οτι δε με θες κι εγω σε "κερδισα" με τα χερια μου εκεινη την ωρα και πως ειπες μετα οτι ανεξαρτητως αποτελεσματος εγω δε σε σεβαστηκα κι ειχες δικιο. Εγω τωρα πως να σε σεβαστω περισσοτερο. Ψαχνω...

Αλλα δε μπορω να γραφω γιατι τα διαβαζεις και δε θελω να ξερεις ουτε φοβιες ουτε ανασφαλειες.


Α, και σκεφτομουν κατι που μου ελεγε ενας φιλος αποψε για τις φιλιες. Κοιτα εμας...

Σάββατο, 20 Ιουλίου 2013

(δεν εχω τι να πω ισχυρο)

Καποια τραγουδια μου γεννουν μια αλλη πραγματικοτητα απο αυτη που εχω.  Μια που θα ηθελα. Κι ετσι ευχομαι να μην τελειωσουν ποτε. Και προς το τελος τους, το νιωθεις το τελος, στεναχωριεμαι πριν τελειωσουν.

Γενικα σε _____ (ή οτι ειναι αυτο τελοσπαντων) τοσο πολυ που δεν ξερω τι να κανω.


Ακου

Σε σκεφτομαι. Αλλα εγω σκεφτομαι τοσα μεσα στη μερα, οποτε δεν πιανεται...

γραφω για να γραψω, μη νομισεις...


Πέμπτη, 18 Ιουλίου 2013

Γυριζω μα χωρις να νικηθω...

Εστω οτι εχουμε ενα σπιτι, ωραια;
Εκει πηγαινουμε μονο οταν γουσταρουμε ο ενας τον αλλο.
Εγω μια μερα γυρισα σ αυτο το σπιτι.
Αλλα εσυ δεν ησουν εκει, οποτε δε με ειδες.
Οποτε δεν ειδες οτι εριξα τον εγωισμο μου.
οποτε εγω γυριζω μα χωρις να νικηθω.


Αυτο ηταν μια παρενθεση.


Μα εγω σε αναπνεω
κι εχω φροντισει εναν αερα "δε σε θελω" να αποπνεω
κι απο τη σταχτη μου να εμπνεω
κανενα "μη" μα ουτε και "ναι" μην καταφερω να σου λεω.
Μιλουν κι οι σταχτες ξερεις...

Τετάρτη, 3 Ιουλίου 2013

Δεν

Δε γραφεις για μενα,
δεν ανατελεις για μενα,
δε μιλας για μενα,
δε χαμογελας για μενα,
δε θυμασαι εμενα,
δε μνημονευεις εμενα,
δε γραφεις για μενα.



(...Δε μπορω να γραψω κομματι σκεψης...)



Αλλα δεν ειναι αυτη λογικη για να ακολουθαω.

Τρίτη, 2 Ιουλίου 2013

Ψαχνω ηδη εισιτηριο επιστροφης...



Δεν εχω τι να γραψω για το τιμιο Ηρακλειο. Σα βαλτος ειναι. Βουλιαζεις μεσα και μενεις εκει.

Αλλα ειναι ομορφο για μενα. Κι εχει τις δικες του εικονες.