Σάββατο, 13 Απριλίου 2013

Μην το διαβασεις. Ναι εσενα εννοω.

Ο νους, αργει να προσαρμωστει, μα συλλογιεται γρηγορα.
Ο νους μου τρεχει σε σενα, αλλα και μακρια σου.

Ξερω αλλωστε οτι μπορω να με κανω οτι θελω.
Ξερω πως μπορω, οποτε δε φοβαμαι.

Ξερω πως ο πατος που εχω πιασει δεν ξαναπιανεται, οποτε δε με νοιαζει...

Σε θελω, τοσο απλο.
Σε βλεπω να μιλας, να κουνας λιγο τα χερια σου και σε θελω.
Κι υστερα κοιταω το στομα σου και σε θελω περισσοτερο και περισσοτερο.

(Μπορεις να σταματησεις να διαβαζεις την αναρτηση οπως βλεπεις)

Μου τη σπας, μου δινεις στα νευρα και θελω να σε χτυπησω.
Αλλα μ αρεσει οταν μ ενοχλεις.
Κι οταν ερχομαι σε δυσκολη θεση, ειναι επειδη δε φευγω απο αυτην.
Αλλες φορες μου λες "τι;" κι εγω συναισθητικα σε θυμαμαι ημιγυμνη να με ρωτας το ιδιο.


(Αν πιστευα πως δε θα το διαβασεις, θα εγραφα κι αλλα)


Σε θελω ειναι τοσο απλο.
Δε με νοιαζει, εγω μπορω να κανω τον εαυτο μου οτι θελω.
Αρα παντα θα εχω μια ελευθερια.
Αλλα μου σπατε τα νευρα κι εσυ και η κατασταση.


Νιωθω πως με κοροιδευεις.

Νιωθω διαφορα τοσα αλλα γραφω ως εδω...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου