Κυριακή, 28 Απριλίου 2013

As our love turns in vain...

Δεν εχω τι να πω.
Βρισκουμε οι ανθρωποι κορυφες να κυνηγαμε.
Κι ετσι γινομαστε καλυτεροι. Υποθετω.


Εγω, για μενα, αν μιλω.
Κυκλοθυμια τρελη και ζηλεια.
Ζηλεια ζηλεια και κτητικοτητα...

Το ερωτημα ειναι ποιος φταιει, και το "απαντημα" ειναι οτι πρεπει να γινω καλα.

Αν σε μια σχεση ο ενας απο τους δυο εχει ενα προβλημα, πρεπει να αντιμετωπιστει οσο παραλογο κι αν μοιαζει στον αλλο. Οι συνθηκες στις σχεσεις ειναι μεταβλητες αναλογα με τους δυο. Οι αναγκες το ιδιο. Να μαθω να αφουγκραζομαι τι αναγκες εχεις και καθε μερα να στις εκπληρωνω, να μαθω τι αγαπας και να το φερνω στην αυλη σου. Να παρατηρησω ωστε υστερα να τηρησω. Να σ αγαπαω πιο σωστα και πιο πολυ και οπως θες εσυ καθε μερα.


Ζηλεια και ζηλεια και ζηλεια....Α! Σιχαινομαι και πικραινομαι...
Ζηλεια και ανασφαλεια και εφιαλτες.


Ειμαι γαματη.


Ζηλεια και ζηλεια και ζηλεια, εσυ; τι εχεις να πεις γι αυτο;


Αθηνα: Ομορφο να τριγυριζεις μονος σου στην πιο μεγαλη πολη, και να νιωθεις πως δε θα χαθεις και να ξερεις και να μη φοβασαι. Μπορεις να με εμπιστευτεις λοιπον...


Σε πνιγει μια αγαπη που θυμιζει και οριζει το παθος...


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου