Παρασκευή, 5 Απριλίου 2013

12 4.Α.13

Θελω να γραψω και κατι με σταματα.
Το ιδιο με τη μουσικη το ιδιο και με το λογο.
Εισαι τοσο ομορφη.

Δεν ξερω που ξεκιναει το μυαλο και που τελειωνει.

Προσπαθω, αγαπη μου, να μπερδευω τα λογια μου που γινονται ξεκαθαρα για να μην καταλαβαινεις.

Αλλα η αληθεια ειναι πως θελω να βγω στους δρομους να τρεξω και να κοιταω τον ηλιο και να χαζευω τη θαλασσα και το λευκο πυργο και να τραγουδησω δυνατα και να μιλησω στους ξενους περαστικους και να τους πω να ξερουν να μου πουν μια δευτερη γνωμη και να τους πω και τ ονομα σου  και να γραψω με σπρει στους τοιχους της θεσσαλονικης και να γελω και να χαμογελω.

Δεν ξερω, δε με νοιαζει, φοβαμαι, ανησυχω, ειναι η μονη φορα που δεν ξερω κατα βαθος. Υπαρχει παντα ενα αλλα..

Φτανει γιατι σε λιγο θα γραψω αυτο που σκεφτομαι.


Πιστευω σ ενα μονοπατι...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου