Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012

Μια χρονια με ματωμενα χερια, σε μια ανασα.

Σας ευχομαι υγεια και να μη βρεθειτε σε σχεσεις οπου εσεις θα αγαπατε περισσοτερο.

Σιχαθηκα τους Δικους μου ανθρωπους και μονο το δικο σου χερι μπορει να με σωσει. Αλλα εσυ δε θα το κανεις, θα διαβασεις την αναρτηση, θα ταλαιπωρηθεις για το αν ειναι για σενα, αν νιωσεις πως ειναι θα ευχαριστηθείς με το ποσο καλα μπορεις να με κανεις δυστυχισμενη, ενω στην αλλη περιπτωση θα αναρωτηθεις για ποιον μπορει να γραφω, υστερα μαλλον θα γυρισεις στην περιπωση Α.
Αλλα και παλι το θεμα ειναι οτι εσενα σε νοιαζει μονο η εαυτουλαρα σου και οτι τελευταια μερα του 12 φτασαμε εγω να γραφω για σενα.

Μετραω τη χρονια και μαλλον ηταν η χειροτερη. Εγραψα 7 τραγουδια ομως.

Δεν ξερω πως πανε αυτα.

Δε μου συμπεριφερεσαι σωστα, το καταλαβαινεις;
Θελεις να σε γουσταρω και να υπηρετω αυτο το ρολο, θελεις να σε θελω και καθε που παω να σωθω με τραβας λιγο, τοσο οσο να μη μπορω να σε κατηγορησω(η τυφλη) αλλα και να ασχολουμαι μαζι σου. Το καταλαβαινεις οτι το κανεις; Θυμασαι; Ειχες πει οτι μ αγαπας; το Θυμασαι; Οταν αγαπας τον νοιαζεσαι τον αλλο και του επιτρεπεις να ειναι ελευθερος. Εσυ δε με εγκλώβισες αλλα τωρα που ειναι το κομβικο σημειο αντι να συμπεριφερθεις σωστα και να με στηριξεις τι κανεις; Αυτο που περιγραφω απο πανω. Και ξερεις σε χρειαζομαι, εσενα και μονο εσενα, γιατι ειμαι να σκασω για να ξερεις.


Αλλα ΕΓΩ ειμαι μαγκας γιατι δε σου συμπεριφερομαι φλορικα, γιατι εγω δεν το βαλα στα ποδια οταν εσυ με αφησες, εγω σε περιμενα, ενω εσυ δες τι εκανες! Δες τι κανεις!

Ειχες πει μ αγαπας; Θυμασαι γαμωτο, Θυμασαι τιποτα;

Δεν εισαι ενταξει. Δεν εισαι ξεκολλα να νομιζεις οτι εισαι.!

Ειπες θα στειλεις και δεν εστειλες, νιωθεις οτι δεν ειμαι καλα και δε βοηθας. Δεν ειναι μαγκια ο εγωισμος σου πλεον. Και δε με γοητευει αλλο αυτο


Καλη χρονια, παρε το οσκαρ για το 12 γιατι ησουν ο ανθρωπος μου στα σιγουρα, και μη σε ξαναδω το 13!


Καλη χρονια ημων! 

Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2012

Το ερωτημα μου ειναι τι κανεις οταν εισαι σε μια ενδιαμεση κατασταση.


Ειμαι μονη στο μεγαλο μου σπιτι στο ηρακλειο. Παραξενο και συμβαινει πρωτη δευτερη φορα οσο ειμαι εδω. 

Σκεφτομαι.
Δε μπορω ουτε να διαβασω ουτε να γραψω.

Ειχα καποτε ενα σκυλο. Ο αδερφος μου ειχε βρει, βασικα ειχαν παρατησει στην πορτα του μια κουτα με 5-6 κουταβια. Ηταν σα λαμπραντορ αλλα λογικα ημιαιμα. Εμενα ενα μου ειχε αρεσει απο την αρχη, του βγαλα ονομα και το χαιδευα πιο πολυ απο τα αλλα, ητανε κι αυτο βεβαια το πιο φοβητσιαρικο. Στην αρχη ολο κατουρουσε απο το φοβο του μεχρι που με εμαθε και κοιμοταν στα χερια μου και εγλυφε τη μουσουδα του και με κοιτουσε. Το ελεγα Κατερινα γιατι μ αρεσει πολυ το ονομα. Φανταζομουν τον εαυτο μου να το λεει, κατι του στυλ: "Κατερινα! Ελα! Βολτα, παμε αγαπη μου..." ή καπως ετσι. 

Ο αδερφος μου τα εδινε ομως γιατι αντικειμενικα δε μπορουσε να τα κρατησει, αλλα αυτο κανεις δεν το ηθελε γιατι ητανε ησυχο και ξενερωτο. 

Αλλα εγω ηξερα οτι θα το δωσει μια μερα σιγουρα μεσα στο καλοκαιρι οποτε, δε δεθηκα αρκετα μαζι του, γιατι λεω αφου ειναι σιγουρο οτι θα φυγει μην κανω εγω "ονειρα" σαν τη χαζη...! Γιατι εγω ειμαι καπως υπερβολικη σ αυτα, ακομα και με τα ζωα.


Το ερωτημα μου ειναι τι κανεις οταν εισαι σε μια ενδιαμεση κατασταση. Οταν ξερεις οτι ο αλλος θα φυγει αλλα εσυ θες να τον αγαπησεις επειδη ειναι ωραιο να αγαπας καποιον(και δεν εννοω εναν τυχαιο καποιον εννοω καποιον που σου αρεσει να αγαπας). Και μαλιστα ενταξει αν φυγει λιγο πιο νωρις απο τον μεσο χρονο δεσιματος* ή πανω εκει που αρχιζεις να δενεσαι αλλα για φαντασου να το καθυστερησει!


Εγω οταν γνωριζω ανθρωπους που μου αρεσει να τους αγαπω και ενταξει δεν υπαρχουν ορια χρονικα (οπως να γνωρισεις ενα γαλλο στις 5ημερες διακοπες του στην Ελλαδα) νιωθω οτι δεν θα φυγει κανεις ποτε. Θελω να πω φτιαχνω μια μονιμοτητα στο μυαλο μου η οποια μου επιτρεπει να τρεφω τα συναισθηματα μου. Ετσι πληγωνομαι αλλα δε με πειραζει.

Αλλοι ανθρωποι πιθανολογω, αργουν παρα πολυ να "εμπιστευτουν" και να δεθουν. 

Αυτο που με ταλαιπωρει ειναι που κατα βαθος ειμαι τοσο... δεν ξερω πως να με πω... που ειμαι ή του υψους ή του βαθους. Αυτο κανει τη ζωη μου πολυ δυσκολη.

Η σχολη χρειαζεται κανα μισαωρο διαβασμα-ψευτοδιαβασμα, αλλα εγω ή θα διαβασω ενα τριωρο γεματο ή αστο καλυτερα δε γινεται! 

Με τους ανθρωπους, ή θα τους ερωτευτω και (ακομα κι αν δεν το δειχνω) δε θα ξεκολλαω απο αυτους ή θα τους σνομπαρω ως χαζους. Ακομα ακομα τους κατατασω σε κατηγοριες που ειναι ειτε καλοι ειτε κακοι. Οι καλοι οτι μαλακια και να κανουν τους συγχωρω και οι κακοι, οτι και να λενε δε μπορω καν να το σεβαστω. Θελω να πω μαλακια μου αλλα....



Οταν ζωγραφιζα πιο παλια... στην αρχη οταν το σχεδιο ειχε μονο τα περιγραμματα του τοπιου δεν ηταν καθολου πειστικο. Ενω υστερα εμπαιναν οι σκιες και με την ωρα φαινοταν ολο και πιο αληθινο. Ξεκινουσε απο κατι ματαιο και γινοταν πραγματικα καλο! Τελος παντων, το βασικο ειναι οτι μπερδευτηκα!


Α! παρακρουση!....

Το ερωτημα μου ειναι τι κανεις οταν εισαι σε μια ενδιαμεση κατασταση...

Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2012

Θυμος υπο αλλες συνθηκες...

Ειμαστε αλλου. Δεν υπαρχει αυτο.

Εγω κανω σαν κακια γκομενα.

Για να καταλαβεις, πες πως εχω ενα συγκροτημα. Ωραια; ωραια.
Ειναι τοσο σπουδαιο το συγκροτημα (για μενα) που η σχεση μου με... Ωραια δε μπορω να το εξηγησω. Τοσο απλα.

Στην ουσια, νιωθω οτι μονο εγω ενδιαφερομαι ενω και οι υπολοιποι εχουν δηλωσει αντιστοιχο ενδιαφερον με το δικο μου.


Σιχαινομαι κατι: Να αγαπαω παντα εγω περισσοτερο.

Και ξερετε σας σιχαθηκα που μου το βγαζετε αυτο, γιατι ισως λεω ρε παιδι μου ισως να μη μου αξιζει μια τετοια αντιμετωπιση.

Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2012

ignorance is bliss

Διαβαζω τα κειμενα της κι υστερα οι σκεψεις μου γινονται πιο σκοτεινες. Ποσο ευτυχισμενη ειναι... τη ζηλευω. Ζητα το Α και το αποκτα, κι ολα ειναι απλα οταν αυτο που θες ειναι απλο. Τελοσπαντων.

Τα περιεργα μυαλα, τα διεστραμενα και τα ματια που γυαλιΖουν. Κι οι σκεψεις που θεριευουν και σε βγαζουν απο την ασφαλεια σου και σου χαλανε τα σχεδια και τα κανουν ολα πιο δυσκολα και ζητουν το παρατολμο που ειναι και παραλογο ακομη.

Τα περιεργα μυαλα που σκεφτονται και λειτουργουν και φτιαχνουν και καταστρεφουν που φανταζονται και γκρεμιζουν που μελετουν.


Τα περιεργα μυαλα που κανουν τα ματια να ειναι ομορφα και τις συμπεριφορες να ειναι γοητευτικες και τις λεξεις να ειναι λιγες και τις κινησεις μετρημενες.

Τα περιεργα μυαλα που ερχονται σε οργασμο με την εξωτερικη ομορφια και ουτε κεινα ξερουν τι ψαχνουν.

Τα περιεργα μυαλα που ζουν δεκα ζωες σε μια σκεψη,

Ή τα περιεργα μυαλα που απο τη σκεψη δε ζουν.

Τα περιεργα μυαλα, που δεν ηταν αλλα εγιναν ετσι με τοσα που ειδα.

Τα περιεργα μυαλα που αρρωσταινουν.

Τα περιεργα μυαλα που ερωτευονται...


Ολους εσας που εχετε τετοια μυαλα σας αγαπω, σας λατρευω! Αυτα...