Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2012

Ουτε να γραψω... Αλλα φταιει κι ο χωρος...

Παραξενα. Να φορω τα ρουχα σου και να γινομαι ομορφη. Θυμαμαι και θυμαμαι κι ολο συλλογιζομαι το προσωπο σου, ξερεις μπορω να μιλαω για σενα για ωρες οπως επισης μπορω να μιλαω με σενα για ωρες. Και χτες στο τηλεφωνο επαψα για να μην πληγωθω. Γιατι ετσι γινεται εγω οταν ακουω τη φωνη σου σε ερωτευομαι και μαζι σου εχω την ατυχια να πληγωνομαι απο το τηλεφωνο και την ταση να σε συλλογιεμαι καθε τοσο. Κι ετσι σταματαω να γραφω για σενα παλι γιατι, ε δεν υπαρχει λογος. Και χτες μου ειπες οτι ψαχνεις ενα μολυβι, κι εγω ηξερα οτι ηταν 8Β, κι εσυ ξαφνιαστηκες, μα εγω θυμομουν, εγω θυμαμαι...


1 σχόλιο: