Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2012

To φητα...

Θυμαμαι εκλαιγα κατω απο το στρωμα, εκλαιγα ενα οριστικο αντιο. Και φοβομουν οπως τωρα, και εκλεγα οπως τωρα, σιγανα να μη με ακουσουν.




Οπως και να εχει, εισαι η πιο ομορφη αγαπη που εχω. Δεν εχω επιλογη παρα το να γυριζω σε σενα, εσυ θα με διωξεις και το κριμα στο λαιμο σου.



Και κλαιω βουβα με λυγισμένο λαιμό με τα δάκρυα να φτανουν στο στόμα. Δε θελω να ξαναζησω αποχωρισμό πειραζει. Δε θελω να αποχωριστω εσενα. Δε θελω. Τελεία.


Σ αγαπω

Μη φοβασαι μια κλειστη πορτα μου (αυτη δε θα υπαρξει) να φοβασαι ενα αδειο σπιτι μου...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου