Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2012

Ποδοσφαιρικα παπουτσια.

Η απορια μου ειναι αν θα τα παρω μαζι μου. Τα αγαπω πιο μικρη τα καθαριζα με την παλια μου οδοντοβουρτσα.


Κι εγω προσπαθουσα παντα και τωρα σιχαθηκα και μου τη σπαει αυτο που κανεις. Που βλεπεις ποσα περιθωρια εχεις και ακροβατεις στο σκοινι που μας δενει και πλησιαζεις. Και σα να μην προκειται να σπασει ποτε αυτο το σκοινι και αντι για σκοινι λαστιχο να ναι, φευγεις και δοκιμαζεις τις πληγωμενες μου αντοχες. Κι εγω ετοιμη να αφεθω σε σενα (αγαπη μου) πληγωνομαι σε καθε βημα σου.


Μπα ξαφνικα με θυμηθηκες; Τοσα χρονια που λεω και γραφω και σημειωνω ρηματα που θελω να κανουμε μαζι εσυ που εισαι; Πουθενα ή μου φαινεται...


Και σενα μωρο μου σου αρκει... Και βλεπεις τηλεοραση, ποτε ειδησεις ποτε αθλητικα, αμερικανιες, σειρες του μεγκα. Και σου αρκει βεβαια. Κι υστερα πας για υπνο στην ανακουφιση που σου ειπα απο ενα ποιμα: κοιμησου η καρδια μου ξαγρυπνα... Το βαρος πανω μου λοιπον, ετσι κανεις. Και σου αρκει, αρχικα να μη σηκωνεις βαρος.
     Κι υστερα θες τη συμβολη μου ολο διψας κι ολο ποτηρια με δροσερο νερο σου φερνω απο την κουζινα. Και σου αρκει, αφου ουτε σταγονες ριχνω στα πατωματα ουτε καποιο ποτηρι εχω σπασει οπως οι μεχρι τωρα....... δε βρισκω χαρακτηρισμο.
     Μετα σου διαβαζω ποιηση και σου παιζω κλασικη μουσικη να ηρεμησεις, οσο μου επιτρεπει η μορφωση μου και τα στοιχεια τεχνης μεσα μου για τα οποια δουλεψα σκληρα. Και σου αρκει νομιζω, αφου καλυτερα απ ολους σε ηρεμω και καλυτερα απ ολους σου διαβαζω, με τους ρυθμους που θες και με χροια που να σ αρεσει, ουτε πολυ μπασα ουτε πολυ πριμα.
    Και σου αρκει κι ολο παιρνεις παιρνεις και σου αρκει, υποθετω. Μα ομως εγω προσπαθω.

Και μια μερα θα βρεθει καποιος πιο ικανος απο μενα και φυσικα θα τον προτιμησεις αφου μ αγαπας επειδη σε εξυπηρετω και σε καλυπτω κι οχι επειδη ειμαι εγω ή ακομα καλυτερα χωρις λογο. Μ αγαπας επειδη ειμαι καλη οχι επειδη ειμαι για σενα. Και γι αυτο και μονο περιμενω ποτε θα σπασω.  Κι αυτος ο τροπος να αγαπας φως μου ειναι χυδαιος.




Ωραια φαση.
Μαζευεις τον εαυτο σου και ξεκινας απο την αρχη. Μισερός εισαι. Ομως δε φοβασαι και δε σε νοιαζει. Αντε τελειωνε λοιπον...


Κι επειδη σου μυρισε τωρα να με ψαξεις δε σημαινει οτι εγω ειμαι μαλακας να με πιανεις και να με αφηνεις... Κι αν εγω υποκυπτω αφου δε μπορω αλλιως δεν περιμενω απο σενα τετοια αντιμετωπιση, λες και ειμαι μαλακας λες και ειμαι προς χρηση ξερω γω...



Μετα τους αγωνες οι ποδοσφαιριστες κανουν αποθεραπεια. Αντεχουν 120 λεπτα αγωνα και πεναλτι, και εννοω οι καλα προπονημενοι...



Τεσπα δε γαμιεσαι...

4 σχόλια:

  1. Πικρία για κάποιον που σε ψάχνεις κ τον ψάχνεις. Ξανασκέψου το.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Και μια μερα θα βρεθει καποιος πιο ικανος απο μενα και φυσικα θα τον προτιμησεις αφου μ αγαπας επειδη σε εξυπηρετω και σε καλυπτω κι οχι επειδη ειμαι εγω ή ακομα καλυτερα χωρις λογο." Με σκοτώνεις τώρα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή