Κυριακή, 2 Σεπτεμβρίου 2012

Εσυ με αφηνεις στον αερα, οποτε εγω χανω κατι που δεν ειχα...

Περναω ενα ενα τα δωματια. Μετραω τις αναγκες μου σπαταλα. Χρειαζομαι εκεινο, εκεινο κι εκεινο. Παλι θα σε χασω χωρις να το καταλαβω. Σε δεκα ή και 15 μερες ποια η διαφορα, παλι θα σε χασω στο τελος και μαλιστα χωρις να το καταλαβω. Οπως τοτε, κι οπως καθε επομενη φορα υποθετω.

Ξερεις, εμαθα. Πια εχω μαθει. Με λυπη εμαθα να χανω τους ανθρωπους. Μια οι καταστασεις, μια οι συμπεριφορες κι αλλοτε οι συγκυριες. Μα ξερεις, εμενα δε με νοιαζει ποιος φταιει αλλα ποιος την πληρωνει.

Κι εψαχνα χτες το κινητο μου και βρηκα θαμενα κατι μηνυματα σου.
"Μολις θα σου εστελνα...μολις τελειωσαμε...κι εγω σ αγαπω μικρη μου... Τι κανεις;"
Και θυμαμαι τη μερα εκεινη, μα μετρωντας τα χρονια ολο και μας χωριζουν περισσοτερα.

Εμαθα να σε χανω που λες, και δε με νοιαζει. Εμαθα στον καθρεπτη να βλεπω μονο εμενα. Εμαθα να κανω ονειρα χωρις αλλους ανθρωπους για να μπορω να πιστευω σ αυτα. Εμαθα να μην βασιζομαι σε αλλους, να μην περιμενω απο τους αλλους και ισως να μην εμπιστευομαι.

Οσο σ αγαπω και θελω να τα ξεχασω και να το πιασω απ την αρχη και να εμπιστευτω και τα σχετικα, τοσο εσυ με αφηνεις στον αερα. Με πολυ τεχνη το κανεις δε λεω αλλα το αποτελεσμα ειναι το ιδιο. Οποτε εγω χανω κατι που δεν ειχα, σιγα το πραγμα.

Εμαθα ομως πως μπορω, οσο περναει απο το χερι των ανθρωπων,
να εχω οτι θελω αμα προσπαθησω γι αυτο.
Εμαθα οτι αντεχω περισσοτερα απ οσα νομιζα.
Εμαθα οτι μπορω να αγαπω με πιο ομορφους τροπους απ οσους ηξερα.
Εμαθα να κανω τον εαυτο μου οτι θελω
γνωριζοντας ωστοσο πως αυτο απαιτει κοπο.
Εμαθα πως μπορω να "κερδισω" εναν ανθρωπο απο το πουθενα
οταν καταφερα να σε φερω στη ζωη μου.
Εμαθα να γραφω και να τραγουδαω.
Εμαθα να κοιταζω, να ακουω, να μυριζω, να κανω υπομονη.
Μονο να ποναω ηξερα απ οτι φαινεται και να μιλω,
κι αυτο ουτε ωραια ουτε ομορφα.

Αλλα ολα αυτα τα μαθα μονη μου. Οποτε πες μου εσυ τι χανω ή αν πρεπει να ξεπληρωσω καπως. Μονη μου λοιπον θα τα καταφερω κι αλλου.... Φευγω! Πλησιαζουν οι μερες κι εγω φευγω! Και θελω να παρω ρουχα κι αντικειμενα, τιποτα αλλο. Τα υπολοιπα θα τα ξαναφτιαξω εκει μονη μου, με τα χερια μου.

Φευγω κι ελπιζω.
Μακρια σου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου