Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2012

Αισθηση τελους μα και αναμονης

Κοιταω σπιτια στη θεσσαλονικη μεσω ιντερνετ. Σιγα σιγα γκρεμιζω, βλεπεις κουραστηκα. Τις αγενειες, τα μια εδω μια οχι, το να μην εισαι οταν εγω το χρειαζομαι, τα "οχι", τα "δε μπορω", το να μη μπορεις και αυτο να ειναι γεγονος και το αδικο.


Φαντασου πως εχεις ενα ποτηρι αδειο, ενα γεματο μπουκαλι κι ενα γεματο μικροτερο μπουκαλακι.
Δηλαδη 2 μπουκαλια γεματα, ενα μικρο κι ενα μεγαλο κι ενα ποτηρι.

Το μικρο μπουκαλι γεμιζει ακριβως το ποτηρι χωρις σταλα να πεφτει κατω.
Αρα τι διαφορα εχει το μεγαλο μπουκαλι... Καμια. Μη σου πω στην προσπαθεια του μπορει να ριξει τα νερα εξω και να λερωσει... Θελω να πω για το ποτηρι δεν εχει σημασια ποιο μπουκαλι εχει περισσοτερο νερο οταν το μικρο ηδη το γεμιζει. Επισης, το ποτηρι δε μπορει να υποψιαστει το ενδεχομενο να υπαρχει μεγαλο μπουκαλι και μικρο.


Αδικο δεν ειναι;


Και την επομενη φορα που θα με κατηγορησεις, εγω θα σε λυπηθω και θα σε λυπαμαι που εισαι ενα απλο ποτηρι που δε μπορει να δει τις διαφορες αναμεσα στο περιεχομενο των γυρω του.
Και μια μερα θα παψω να σ αγαπω και θα κλαις, ομως μαντεψε δε θα με νοιαζει τοτε...

1 σχόλιο:

  1. Το ποτήρι μπορεί να μην έχει νοημοσύνη αλλά έχει χρησιμότητα....προσφέρει κάτι -συνήθως- είτε άδειο είτε γεμάτο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή