Παρασκευή, 25 Μαΐου 2012

Θεατρο. Θελω να γραφω μουσικη για θεατρο...

*Η θεση κατω απο τον ηλιο, καιρο εχω να περασω απο δω.
*Εχω δει ολο τον κοσμο γιατι μου ανηκει
*Ολοι ετοιμαζονται για τη γιορτη του σκοτωμου μου.
*Ο κοσμος μ εκανε καποτε πορνη τωρα θα τον κανω εγω μπουρδελο
*Ετοιμαζομαι να πεθανω κι η αγαπη μου πεθανε.
  Εμενα η αγαπη μου δεν προλαβε να πεθανει μα ουτε και να ζησει
*Οι μαναδες σ οτι αγαπουν, τον αργοτερο θανατο ζητουν....




*Ο κοσμος μ εκανε καποτε πορνη τωρα θα τον κανω εγω μπουρδελο
*Ο κοσμος μ εκανε καποτε πορνη τωρα θα τον κανω εγω μπουρδελο
*Ο κοσμος μ εκανε καποτε πορνη τωρα θα τον κανω εγω μπουρδελο
*Ο κοσμος μ εκανε καποτε πορνη τωρα θα τον κανω εγω μπουρδελο
*Ο κοσμος μ εκανε καποτε πορνη τωρα θα τον κανω εγω μπουρδελο
*Ο κοσμος μ εκανε καποτε πορνη τωρα θα τον κανω εγω μπουρδελο
*Ο κοσμος μ εκανε καποτε πορνη τωρα θα τον κανω εγω μπουρδελο
*Ο κοσμος μ εκανε καποτε πορνη τωρα θα τον κανω εγω μπουρδελο


*Ο κοσμος μ εκανε καποτε πορνη τωρα θα τον κανω εγω μπουρδελο...

Μπουρδελο θα τα κανω. Ολα. Γιατι ετσι παει.
Γελαει καλυτερα οποιος γελαει τελευταιος





Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί
έκλαιγα, γέλαγα, έπαιζα μου λέγανε:
«σώπα».

Στο σχολείο μού κρύψαν την αλήθεια τη μισή,
μου λέγανε : «εσένα τι σε νοιάζει; Σώπα!

Με φιλούσε το πρώτο κορίτσι που ερωτεύτηκα και μου λέγανε:
«κοίτα μην πεις τίποτα, σσσς ... σώπα!»

Κόψε τη φωνή σου και μη μιλάς, σώπαινε.
Και αυτό βάσταξε μέχρι τα είκοσί μου χρόνια.

Ο λόγος του μεγάλου η σιωπή του μικρού.


Έβλεπα αίματα στο πεζοδρόμιο,
«Τί σε νοιάζει εσένα;», μου λέγανε,
"θα βρεις το μπελά σου, σώπα».


Αργότερα φωνάζανε οι προϊστάμενοι
«Μη χώνεις τη μύτη σου παντού,
κάνε πως δεν καταλαβαίνεις, σώπα».


Παντρεύτηκα, έκανα παιδιά,
η γυναίκα μου ήταν τίμια κι εργατική και
ήξερε να σωπαίνει.
Είχε μάνα συνετή , που της έλεγε Σώπα


Σε χρόνια δίσεκτα οι γονείς, οι γείτονες με συμβουλεύανε :
«Μην ανακατεύεσαι, κάνε πως δεν είδες τίποτα. Σώπα»
Μπορεί να μην είχαμε με δαύτους γνωριμίες ζηλευτές,
με τους γείτονες, μας ένωνε, όμως, το Σώπα.


Σώπα ο ένας, σώπα ο άλλος,
σώπα οι επάνω, σώπα οι κάτω,
σώπα όλη η πολυκατοικία και όλο το τετράγωνο.
Σώπα οι δρόμοι οι κάθετοι
και οι δρόμοι οι παράλληλοι.
Κατάπιαμε τη γλώσσα μας.
Στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε.
Φτιάξαμε το σύλλογο του «Σώπα»
και μαζευτήκαμε πολλοί
μία πολιτεία ολόκληρη, μια δύναμη μεγάλη, αλλά μουγκή!



Πετύχαμε πολλά, φτάσαμε ψηλά, μας δώσανε παράσημα,
τα πάντα κι όλα πολύ.
Εύκολα , μόνο με το Σώπα.
Μεγάλη τέχνη αυτό το «Σώπα».


Μάθε το στη γυναίκα σου, στο παιδί σου, στην πεθερά σου
κι όταν νιώσεις ανάγκη να μιλήσεις ξερίζωσε τη γλώσσα σου
και κάν’ την να σωπάσει.
Κόψ’ την σύρριζα.
Πέτα την στα σκυλιά.
Το μόνο άχρηστο όργανο από τη στιγμή που δεν το μεταχειρίζεσαι σωστά.


Δεν θα έχεις έτσι εφιάλτες, τύψεις κι αμφιβολίες.
Δε θα ντρέπεσαι τα παιδιά σου και θα γλιτώσεις από το βραχνά να μιλάς,
χωρίς να μιλάς να λες «έχετε δίκιο, είμαι σαν κι εσάς»
Αχ! Πόσο θα ‘θελα να μιλήσω ο κερατάς.


Και δεν θα μιλάς,
θα γίνεις φαφλατάς,
θα σαλιαρίζεις αντί να μιλάς .


Κόψε τη γλώσσα σου, κόψ’ την αμέσως.
Δεν έχεις περιθώρια.


Αφού δε θα μιλήσεις, καλύτερα να το τολμήσεις Κόψε τη γλώσσα σου.

Για να είσαι τουλάχιστον σωστός στα σχέδια και στα όνειρά μου
ανάμεσα σε λυγμούς και σε παροξυσμούς κρατώ τη γλώσσα μου,
γιατί νομίζω πως θα ’ρθει η στιγμή που δεν θα αντέξω
και θα ξεσπάσω και δεν θα φοβηθώ και θα ελπίζω
και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω με ένα φθόγγο ,
με έναν ψίθυρο, με ένα τραύλισμα, με μια κραυγή που θα μου λέει:

ΜΙΛΑ!....


Αζίζ Νεσίν τελικα*


2 σχόλια:

  1. Ενίσταμαι... το συγκεκριμένο είναι ποίημα του Αζίζ Νεσίν, κάποιου Τούρκου συγγραφέα, μετά από μια σύντομη έρευνα... (http://www.youtube.com/watch?v=J8y-wguxHiM η καλύτερη ερμηνεία κατά την γνώμη μου)

    ''Ο κοσμος μ εκανε καποτε πορνη τωρα θα τον κανω εγω μπουρδελο''
    Και εγώ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ! Ηλίθιοι άνθρωποι...

    Πάω να διαβάσω και την επόμενη δημοσίευσή σου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ωχ φρικτο δικο μου λαθος(τυφλη εμπιστοσυνη σου εχω). παω κι εγω να διορθωσω την υπογραφη του ποιηματος (:
    Σε μια βδομαδα τελος αγαπητε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή