Δευτέρα, 7 Μαΐου 2012

Κανεναν.

Να κανουμε μαζι ενα δρομο οπως μπορουμε...   

   Κραταω το χερι σου, προσπαθω μονο εγω γι αυτο. Εσυ προχωρας ευθεια και καθως δε γινεται να ειμαστε στον ιδιο δρομο εγω προχωρω στο πλαι, κι οταν υπαρχουν βουνα που στην πλευρα σου τα κοβει ο δρομος εγω αναγκαζομαι να τα σκαρφαλωνω και μαλιστα στον ιδιο ρυθμο που εσυ περπατας. Εισαι μοναχα διατεθιμενη να απλωσεις το χερι σου, μα ουτε καν να με σφιξεις οταν παω να πεσω ουτε καν να με στηριξεις οταν λιγη δυναμη χρειαζομαι για να ανεβω καποιο εμποδιο. Ακομα σε προστατευω απο τους περαστικους, να μη σε παρουν απο μενα. Κι οταν κανουμε στασεις σε καποια χωρια ή και σε πολεις μου αρεσει που ολοι σε κοιταζουν να εισαι διπλα μου, μου αρεσει που ζηλευουν.
    Τις νυχτες ξεκουραζομαστε σπιτι μου. Βλεπεις εγω μας φιλοξενω. Και σε φροντιζω και σου δινω φαγητο και καθαρο νερο. Χτενιζω τα μαλλια σου και πλενω τα ρουχα σου. Μερικες φορες οταν σε καθαριζω με καυτο νερο οπως προτιμας(δεν ξερω ακομα για ποιο λογο) εσυ ετσι οπως κουνιεσαι ριχνεις σταγονες πανω μου κι ετσι εχω κοκκινα σημαδια σε χερια και προσωπο. Μετα σε σκουπιζω και εσυ ξαπλωνεις. Και μετα σου παιζω μουσικη για να ησυχασεις, και σε ακουω να ανασαινεις. Και τα βραδια πριν κοιμηθεις μου λες πως ηταν η μερα σου σα να μην ημουν εκει, ετσι καποιες φορες αναρωτιεμαι αν τον αγωνα που κανω για να σε ακουμπω καθε στιγμη δεν τον βλεπεις ή δεν τον κανω...

Ειμαι ερωτευμενη μαζι σου αξιοπρεπεια μου.
Δε θα αφησω κανεναν να σε παρει απο μενα.




(...)
Υστερα ο καστορας ρωτησε κατι
που το σκιουρακι ειχε απειρες
φορες ρωτησει πιο παλια
οταν ηταν ανυποψιαστο για ολα...

- Μπορεις να μ αγαπας;
Το σκιουρακι αναστεναξε με λυπη.


-
Φοβαμαι πως δε μπορω.
Δεν εχω πια καρδια για ν αγαπησω...


- Δεν πειραζει. Αν το θες,
θα σου δωσω ενα κομματι απο τη δικια μου.


- Ομως ν αγαπηθουμε πα' να πει
να τρεχουμε μαζι-κι εγω δεν εχω ποδια.


- Να τρεχουμε ετσι ασκοπα, γιατι;
Ν αγαπηθουμε πα' να πει
να κανουμε ενα δρομο μαζι
οπως μπορουμε. Το πιο σπουδαιο
ειναι να μαστε οι δυο μας,
και οχι ποσο γρηγορα θα τρεχουμε,
ουτε που θα παμε...


Λιλη Λαμπρελλη

"Ερωτικη ιστορια;"

3 σχόλια:

  1. Συγκινητικό....

    Η αξιοπρέπεια όμως είναι άνθρωπος ή η γνωστή σε όλους αξιοπρέπεια. Γιατί και οι άνθρωποι σαν την αξιοπρέπειά σου συμπεριφέρονται όταν χάσουν το ενδιαφέρον τους (:

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. (Θα σου πω οτι)
    μου τη σπας αγαπητε...
    (αντι για "Σ αγαπω!")
    :)) Εχεις συμφωνησει...Θυμησου! Καλο απογεμα:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. That explains it :D

    Θυμάμαι, θυμάμαι... που να μην θυμόμουν!
    Καλό απόγευμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή