Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2012

Πραγματικα...

Όταν δε θες να είσαι ο πρώτος άνθρωπος στη ζωή κάποιου τότε μην το προσπαθείς, ασ'τον τον καημένο...

Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2012

Καποτε μου ειπαν πως βραδυ ειναι νωρις τη νυχτα, ενω οταν λεμε νυχτα εννοουμε την περιοδο απο το βραδυ ως το πρωι. Μου ειχε κανει πολλη εντυπωση τοτε. Και προφανως ερωτευεσαι τα ματια του αλλου και το στομα του και τη φωνη και τη μυρωδια και τα χερια και το πως λεει το ονομα σου.

Κι απο τοτε που ξεκαθαρισα στο μυαλο μου τη διαφορα νυχτα - βραδυ τιποτα δεν ειναι ενταξει. Μονο οταν εισαι αρκετα κοντα, αλλα εχεις καιρο να εισαι και οταν εισαι ειναι για λιγο οποτε, χωρις βλαβη της γενικοτητας τιποτα δεν ειναι ενταξει. Τακτοποιω ολα μου τα πραγματα, τα βιβλια τις σημειωσεις τα τετραδια και τα φουλαρια μου που μυριζουν εγω, αλλα δεν ειναι ενταξει και παλι. Παιζω σωστα τη μουσικη με το μι και με το σιγμα και παλι δεν ειναι ενταξει. Προσπαθω και καταφερνω να λεω στους φιλους μου τι με ενοχλει και ξανα τιποτα....

Μου αρεσει να γραφω, μου αρεσουν τα πραγματα που κανω επειδη τα κανω μονο εγω ετσι. Μου αρεσουν και οι αλλοι ανθρωποι, ολοι ειμαστε γαματοι σε κατι οπως λεει ο μπαμπας. Μου αρεσει οταν καποιοι σηκωνουν τα φρυδια οπως προτιμω οταν βαζουν τα χερια στις τσεπες, οταν.., οταν κτλ...

Χτες εκλαιγα, αργα τη νυχτα. Δε μ αρεσει να με βλεπουν. Αλλα ειχα δει ονειρο και δε μπορεσα να κρατηθω. Ξερεις τι; Φοβαμαι.

Η μανα μου σε καθαριζε, το σωμα σου, την πλατη σου και το λαιμο. Εσυ σα μωρο ποτε συνεργαζοσουν ποτε κουνουσες τα ακρα σου νευρικα και εγω τιναζομουν ξαφνιασμενη. Μετα το σκηνικο αλλαξε κι εσυ καθοσουν με τα λουλουδενια σου φορεματα στην καρεκλα  και κοιτουσες απο το παραθυρο, σα να περιμενες τον παππου(δε σ εχω δει ποτε να περιμενεις τον παππου). Μετα με κοιταξες αυστηρα, σιγουρα φταιω, οτι κι αν ειχες να μου προσαψεις τοτε. Ετσι προσταξες να μη δακρυζω και πως ισως ειναι καλυτερα εκει. Μου μιλουσες με απαθεια, κι εγω σε φοβομουν, δε σε εχω φοβηθει ομως ποτε ως χτες, αργα τη νυχτα.


(κλαιω)Θυμαμαι οταν ημουν παιδι που ανεβαινα στο κρεβατι σου, εμπαινα κατω απο τα σκεπασματα και κλωτσουσα τα ποδια σου, ηθελα να σε ξυπνησω να φτιαξεις τον καφε σου που μυριζε τοσο ωραια και να βαλεις λιγους κοκους και στο γαλα μου... Εγω ποτε δεν επινα γαλα μονο τοτε. Και απεναντι απο το σπιτι σου ηταν η εκκλησια και απορω πως δε γκρινιαζες που χτυπουσε η καμπανα τοσες φορες οσες ηταν η ωρα για το ακριβως και μια στο ενδιαμεσο για να συντονιστουμε στο και μιση. Και μετα καναμε βολτες στην αθηνα και μου αγοραζες κουλουρια απο το φουρνο που ηθελες να τα αγαπησω αλλα ματαια, ειχαν σουσαμι και τοτε δε μου αρεσε το σουσαμι. Και μια μερα ειχαμε παει στη λαικη και σε ολους ελεγες πως ειχα ερθει με το μπαμπα για ενα συνεδριο, σπουδαιος ο γιος σπουδαια και η κορη του.

Και σε θυμαμαι να μεγαλωνεις και να χανεις τα λογικα σου. Και τις τυψεις του μπαμπα θυμαμαι που δεν ηξερε τι να κανει και τι να πει. Θυμαμαι να φωναζεις στη μανα μου κι εκεινη να σου απανταει, βλεπεις δεν πιστευε πως, δεν ξερω... Θυμαμαι να με προτιμας απο ολους, σε θυμαμαι να φοβασαι να αγαπηθεις λιγοτερο απο μενα, σε θυμαμαι να μου μαθαινεις την ηρεμια, σε θυμαμαι να χαιδευεις τα ρουχα μου πριν τα σιδερωσεις... Σε θυμαμαι να μου καθαριζεις φρουτα, και μια φορα μου ειχες πει πως το ακτινιδιο ειναι φαρμακο κι εγω πηγα ολο χαρα να το πω στο Σταθη κι αυτος με κοροιδευει απο τοτε.

Μου λειπεις, και θα μου λειπεις και οτι και να πω ειναι λιγο αλλα παλι υπερβολικη ειμαι...
Λυπαμαι
Καληνυχτα

Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2012

Τριτες μικρες γιατι μ εχεις καταστρεψει και τριτες μεγαλες γιατι...ε, χωρις γιατι(:

Mε ματωμενα χερια ξενυχταω...
Ξυπναω μεσα στη νυχτα σε τραγουδαω
και κανω λεξεις που απαντουν
μα ουτε κεινες τοσο μονες    δε μπορουν
να σ αγαπουν οπως εγω

και να σ αγγιζουν να αξιζουν
να μου μοιαζουν να σ αλλαζουν

Και πες πως μονο εμενα αγαπας
και κοιτα με στα ματια αν τ αντεχεις
και πες πως μονο εμενα θα ζητας

Και ποια ζωη να υπαρχει πριν απο μενα
και ποιο τελος και ποια αρχη
κι αν μ αγαπας το κανω θεμα
κι οταν το λες μοιαζεις παιδι

Με ματωμενα χερια σ αγαπαω...


Το καινουργιο μου τραγουδι ειναι, κι εγω χαιρομαι και θα το τραγουδαω καθε μερα. (:
"Μονο για σενα..." Μου φτανει απλα που ειχες πει καποια στιγμη...

Πέμπτη, 22 Μαρτίου 2012

Αν θες να ξερεις, εγω...

...Εχω  την πιο ομορφη αγαπη του κοσμου...




                                                                                                                     Καληνυχτα αγαπη μου...

Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2012

Δεν προλαβαινω να σκεφτω, τι πιο πολυ...

Κι εχω ενα μισος πιο βαθυ        
απ'την αγαπη
κι εχω μια αγαπη πιο μεγαλη            
απ'το μισος....

                                             Τα δάκρυα μεσα στο βυθο δεν εχουν νοημα

Παρασκευή, 16 Μαρτίου 2012

Πως; ....Αφου!

Ειμαι αρρωστη (εχω καταληξει απο καιρο). Δε με νοιαζουν οι δικαιολογιες, μα θεωρω τις παρηγοριες απαραιτητες.
"Να σε πιστεψω, να καταστρεψω να φτασω ως τον ουρανο ή το κενο"

Δε θελω να γραφω γιατι γραφω μονο τ ονομα σου και μετα χαμογελαω. Ε και ενταξει...


Τις μερες σ αγαπω και τις νυχτες.....



Το Ε στις ετικετες σημαινει: Εσυ ή Ενω ή Εμεις ή το Ε που σου φωναζω και γυριζεις και με κοιτας κι εγω μετα χαιρομαι...

Τρίτη, 13 Μαρτίου 2012

Παραλογη και ο,τι θες πες με!

Εφτιαξα αυτο που χρειαζοσουν. Εργαζομουν για τη δικη σου ευτυχια. Ηξερα πως ηταν ενας στοχος που θα σε εκανε ευτυχισμενη κι εμενα θα μου εδινε τη χαρα της νικης. (Η ευτυχια φιλε ειναι 5 δευτερολεπτα.)  Αλλα τελικα η χαρα αυτη δε μου φτανει. Και ειναι αδικο που εσυ δε θα προσπαθησεις ποτε για μενα οπως εγω το εχω αναγκη. Ειναι αδικο που δε θα με προστατευες ποτε και που ποτε δε θα πιστευες σε μενα. Ειναι αδικο που δε με κανεις να νιωθω καλυτερη, ειναι αδικο που δε σκεφτεσαι πριν απο μενα για μενα. Ειναι αδικο που ξεχνας, που νομιζεις, που κανεις λαθος, που κρυβεσαι στο οτι φαινομαι δυνατη και γαματη(ισως) χωρις τη βοηθεια κανενος. Ειναι λαθος που οταν ειμαι μαζι σου δε νιωθω δυνατη αλλα εξαρτημενη... Ειναι λαθος αυτο που κανεις.

Και να, η απαντηση γιατι εκλαιγα τοσο για κεινη τοτε.

Ειναι στεναχωρη σκεψη πως ο ανθρωπος που σ αγαπησε διαφορετικα απο τους αλλους(ισως με τον τροπο που εσυ ηθελες και ζητουσες) δε σ αγαπαει πια κι εχει αλλαξει.

Πριν απο ενα χρονο, μπορει και δυο με κοροιδευατε που ακουγα την "κλαψα"....Και τωρα θα παμε ολοι μαζι ξερω γω...


Και πραγματικα ειναι σοκαριστικο, οι ανθρωποι που προσπαθουσαν για μενα ηταν αυτοι που με "ηθελαν". Ξερω γω νταξει, μπορειτε απλα να μαθετε να αγαπατε...; Κι αν δεν αγαπατε να το πειτε, ευχαριστω.

Ειναι κουραστικο μονο να δινεις. Και καθε φορα δε γινεται να ειναι του μυαλου μου οτι με αδικειτε. Και μαθηματικα αν το δεις.

Γαμω.

Θελω κι εσενα να σε βρισω αλλα οταν θα περασει θα δεις το παρτυ το αληθινο...

Σάββατο, 10 Μαρτίου 2012

Το Α(ν) του φοβου

Εισαι ο μονος ανθρωπος που με κανει να επιτρεπω στον εγωισμο μου να θελει να νικησει...



Θα εχω διπλωσει το τζιν μου ως το γονατο να μπορω να βουταω τα ποδια μου στην ακρη της θαλασσας. Θα περπατουν αγνωστοι στην ιδια παραλια με εμας. Θα περπαταω νευρικα (μαλλον) διπλα απο το κυματακι και θα ζωγραφιζω στην αμμο με τα ποδια. Εσυ θα καθεσαι φοβικα στην ξαπλωστρα κοιτοντας μια τα σχεδια και μια τη θαλασσα. Θα κουναω τα χερια μου και θα προσπαθω να καταλαβεις, δε θα σε κοιταω στα ματια, οχι τοτε. (Θα) αναρωτιεμαι... Αραγε μπορεις να αντιληφθεις; ποσα πραγματα; μπορεις να καταλαβεις αραγε;

Δε με νοιαζει κανενας φοβος μοναχα η ατυχια με στεναχωρει.

Ποσο μαλακια ειναι να μη γραφεις ακριβως αυτο που σκεφτεσαι;!

Ειναι καποια κειμενα που σε παρακαλανε να παρεις, ειναι ομορφα αλλα ζητιανευουν αναγνωστες, οχι με την αποψη της προβολης ομως. Ενω ειναι αλλα που γραφουν το νοημα τους και απο κει και περα τιποτα. Αμα εισαι εσυ μαγκας θα το εισπραξεις αλλιως οχι. Αυτα τα τελευταια τα βρισκω ομορφα....

Ισως στην προσπαθεια να σε ξεχασω ξερω γω... Αλλα ενταξει και παλι, καλυτερα...