Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2012

Moυ τη σπαει

...γιατι ειναι στιγμες που πληγωνεται τοσο ο εγωισμος μου ωστε πραγματικα να θελω να σταματησω.
Τα σκεφτομαι ολα πολυ, το δεχομαι.
Δεν     πειραζει    που δε    μπορεις       να        καταλαβεις....
Δε με αφορουν ουτε οι αναγκες σας, ουτε τα κομπλεξ σας να νιωθετε σημαντικοι. Προσεγγιζετε αρκετα καλα την αντιληψη απο διαφορετικες σκοπιες, συμφωνα με τα οσα μπορω να δω. Μα δε θελω δε με νοιαζει να σας κοιταω. Χορτασα πως το λενε.

Πιθανολογω πως θα μπορουσες ευκολα να καταλαβεις, αν εχεις οση φαντασια ισχυριζεσαι, οτι ενα μυαλο μπορει να παει κι απο αλλους δρομους. Οσο παραλογοι κι αν φαινονται.

Ξερεις κατι, οτι σου δινω ειναι με τον ενα ή τον αλλο τροπο εγω, μην ξεχνας πως διαβαζεις τη σκεψη μου. Ε ειναι μαλακια να το πετας ρε. Ειναι μεγαλη μαλακια, δε λεω πως αυτα που γραφω αξιζουν αλλα ενα χρονο τωρα με γαμας με το να δειχνεις τα σκουπιδια για τις σελιδες μου. Δε σου μιλαω για εγωισμο αλλα δες, τεσπα.

Προχτες σκεφτηκα για πρωτη φορα να πηδηξω απο το παραθυρο, με την αποψη οτι με φανταστηκα να πεφτω ξερω γω. Ε μετα μου περασε.

Μετα τις πανελληνιες θελω να βγω να πιω να ξεχασω, να κανουμε και καλαματιανη ρε! Στην πρωτευουσα βεβαια...

Εγω δε σε πιστευω γενικα, ουτε και σε εμπιστευομαι. Εγω αγαπαω μεσα σου τι; Νιωθω πως δε θα σε βρω σε καποια αναγκη.

Φιλε θα ρθει μια μερα που...! μπορω να σκεφτω πως θα ειναι ... και να μου το κανω πιο ευκολο. Την περιοδο "απωλεια μνημης" την εχω περασει αρκετες φορες.

Καλυτερα να σε παιδευει ενα παραλογο μελλον παρα ενα καθορισμενο παρελθον...

2 σχόλια:

  1. Η τελευταία φράση είναι υπέροχη..
    Καλό μεσημέρι Στέλλα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ναι, ειναι καπως δυνατη πιστευω κι εγω.

    Καληνυχτα μικρη...
    (μου χει κολλησει να σε λεω ετσι, ελπιζω να μη σε πειραζει)

    ΑπάντησηΔιαγραφή