Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012

Το αλλά μπαινει στη μεση οταν δεν υπαρχει αποκληστικοτητα...

Μμμμ... ασε με να σκεφτω...
    Θα ηθελα να ειμαι σε μια παραλια(να ναι καλοκαιρι και να μην κρυωνω) και να ακουω τα κυματα ξαπλωμενη στην αμμο(βραδυ). Επισης θα ηθελα να νιωθω τη σιγουρια, αυτη τη χαρακτηριστικη οταν εισαι καλα ή πετυχημενα ερωτευμενος.
    Ακομα, θα ηθελα να εισαι εδω, να διπλα στο κρεβατι μου. Να γραφω (οπως τωρα) κι εσυ να ζητας να σβησω το φως, μα εγω αντι γι αυτο να χαιδευω την πλατη σου.

Νιωθω περγιεργα ασχημα. Πρωτογνωρα ασχημα. Πρωτ' απ'ολα νιωθω βρωμικη(και μολις βγηκα απο το μπανιο). Επειτα νιωθω χοντρη, δηλαδη οχι ακριβως χοντρη, απλα νιωθω ασχημα με το σωμα μου επειδη δε γυμναζομαι. Στη συνεχεια νιωθω ασχημη, που ενταξει, δε σου λεω πως γενικα αισθανομαι πως ειμαι η μπελουτσι αλλα συνηθως δε με απασχολει αυτο που βλεπω στον καθρεπτη, ενα κοινο προσωπο ειναι. Απλα τωρα μου φαινεται ασχημο.

Εχει πεσει λιγο ηττοπάθεια στην ομαδα απ οτι βλεπεις...
Και ξερεις τι συνειδητοποιω; Οτι δε μου λειπεις, κι οταν σε παιρνω στο τηλεφωνο ειναι γιατι ειναι παραξενο να εισαι μακρια. Δε μου λειπει κανεις και δεν ειμαι σε θεση... Ρε χανω τον εαυτο μου σιγα σιγα και μοναχα διαβαζω. Δε μπορει να μου λειψει κατι γιατι δεν εχω το μυαλο μου στη θεση του για να σε ζηταει. Ομως εσυ, ησουν η δυναμη μου... Τωρα;

Θελω να ερθουν οι μερες που δε θα πηγαινω σχολειο και θα ειμαι ολη μερα σπιτι να διαβαζω. Δε θελω να συνανταω ανθρωπους γιατι σκεφτομαι οτι δεν εχω διατειρησει την απαραιτητη αξιοπρεπεια για τα μετρα της ως τωρα ζωης μου.  Οποτε το να διαβαζω ισως να ειναι καλυτερο. Και αυριο δε θα μπορω να σηκωθω γιατι ειναι αργα αλλα ολη τη μερα θελω να γραψω, (χρονος για μενα).

Ειναι φορες που διαλεγεις να χαμογελας προκειμενου να δινεις εξηγησεις για τα μουτρα σου. Ωραια ναι δεν εχω διαθεση επειδη δινω πανελληνιες. Μα δε με νοιαζει που δεν επαρκει ο λογος εμενα μου περισσευει! Και φυσικα υπαρχει η αποψη να ειμαι υπερβολικη ομως παραλληλα και η αποψη να μην μπορεις να καταλαβεις τι εχω στο κεφαλι μου....

Αυτα. Δηλαδη περιπου αυτα. Ηθελα να γκρινιαξω και το κανα.

Αλλα φαντασου να ημασταν σε μια παραλια και να τρωγαμε φραουλες....!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου