Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2011

Ηρθες(;)


Εχω ενα σημαδι στο αριστερο μου χερι. Να θυμαμαι ποιο ειναι το οριο για τους ανθρωπους μου, ποιες συμπεριφορες θελω και ποιες λεξεις σιχαινομαι. Τιποτα δεν το ξεπερναει. Τιποτα. Καθετι κακο, λαθος δικο μου των αλλων, δεν εχει πονεσει περισσοτερο. Ειναι σημαδι κοκκινο, βαθυ κοψιμο απο γυαλι, θυμαμαι εσταζε μερες το αιμα. Ετσι οτιδηποτε λιγοτερο αιχμηρο δεν ξεκινα τον πονο. Τιποτα δεν το ξεπερναει το σημαδι μου...



Ηρθες.



        Θυμασαι;

Απο τη στιγμη που αρχισες να κερδιζεις το σημαδι μου,
εφυγα απο τα νοητα πλαισια της προστασιας.


Ηρθες ή εγω σε εφερα;


Δεν εχει σημασια. Μου λειπεις.


Τα ειχα κανονισει με τον εαυτο μου, και απετυχε η συμφωνια.




Σημασια εχει οτι μου λειπεις.



Ενα κοκκινο σημαδι.



Σε ολους τους δρομους σε συνανταω.



Η ελευθερια σου, ειναι που κανεις δε μπορει να μπει στο μυαλο σου!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου