Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2011

ολο λεξεις...

Κι αν (με) ξερεις θα σαι σιγουρος πως επαναλαμβανομαι.
Φοβαμαι το τελος
μα λατρευω τις νεες αρχες...

Αυτη η ικανοτητα
να μπορεις να τα διαλύσεις ολα
ανα πασα στιγμη
για χι λογους
μαλλον που καταρα ειναι.


Μη βασιστεις. Ποναει.
Μη μιλας. Κανεις την αληθεια ψεμα.
Μην αφεθεις. Θα κανει λαθος.
Μην πιστευεις. Μπλε φαινεται η θαλασσα.
Μην γυριζεις. Τελος του τελους συντελείται μονο χωριστά.
Μην αγαπας. Τελειωνει.

Πιο παλια ηθελα να μου δινεις περιθώρια... Τι εχει αλλαξει σημερα και θελω το αντιθετο;


Α και για σενα... ναι καληνυχτα, εννοω τι αλλο ας πουμε; εννοω ξερεις...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου