Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2011

Για να καταλαβεις...

...δεν εχω πει ποτε εμεις και να εννοω εσενα κι εμενα!

Αποφάσισα να μη γραψω, δεν εχω κατι να πω αρα δεν υπαρχει λογος, θα διαβαζα τις νεες αναρτησεις στα ιστολογια γνωστών και τιποτα. Μα καθε φορα που διαβαζω τις σκεψεις σου βρίσκω τα βήματα μου τα επομενα, βρισκω αυτο που θελω να σκεφτω μα ειπες.

Ξεχειλίζουν οι λεξεις σου και να παψω δε μπορω. Θα σου μιλαω, κι ας μην απαντας. Θα γραφω για σενα κι ας μη με διαβαζεις. Θα αρνούμαι πως σε θαυμαζω. Οπως ακομα δε μπορω να μην σε κοιταω αδιάκριτα οταν σε συνανταω τυχαία...

Αναρωτιέμαι μετα απο καθε αναγνω(ρι)ση πως να γινεται αραγε καποιος σημαντικος κι αν η ουσια ταυτιζεται με την ευτυχια μας. Και σκεφτομαι, πως ενας ανθρωπος με μια ψυχη σαν τη δικη σου θα βρει καποιον αντάξιο; Και σε λυπαμαι καρδια μου που θα τριγυρίζεις τους ποταπούς σου ερωτες μπροστα σε σενα, μπροστα στον δικο μου ερωτα...

Βλεπεις θελω να γραψω κι αλλα
και να σε θυμηθώ ξανα
και να σ αγαπησω παλι,
μα ειπαμε δεν ειναι ωρα τωρα...
Εξαλλου ισως μια μερα
σε θελήσω περισσότερο απ οτι μπορω να διαχειριστώ
και ισως τοτε πλησιασω αρκετα...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου