Σάββατο, 23 Ιουλίου 2011

memoria



*Αννα! Μ ακους; Εμ συγνωμη ηθελα απλα να σε ρωτησω...μηπως;
*καλυτερα οχι τωρα, καλύτερα αλλη ωρα...
*μα ομως
*Δε μπορω
*Ενταξει
*Σ αγαπάω ομως...
*Με εδιωξες μολις...Αντιο!


Ενα διαφορετικο απογεμα. Με φοβίζει και πιέστηκα. Συγνωμη γι αυτο. Τωρα φοβαμαι που δε μπορω να κρυψω τιποτα. Φοβαμαι τα φαντασματα και λυπαμαι στον ουρανο για οσα κάηκαν που ειχα. Φοβαμαι και λυπαμαι και ειναι κι αυτος ο πονοκεφαλος...

Και μαθε μου αν μπορεις να κλεινω τα κεφαλαια μου που απο το πουθενα βρίσκω κι ανοιγω... Σε ευχαριστω, μα φοβαμαι(εμενα).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου