Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2011

επειδη ρωτησες, γι αυτο...

Μμμ δες πως γινεται: Καθε κειμενο που γραφω μπορει να ειναι πολλοι ανθρωποι μαζι. Μερικες φορες γραφω σα να ειμαι εσυ και να παρατειρω εμενα, γραφω για μενα δηλαδη αλλα σα να τα λεω εγω για σενα. Επισης συχνα γραφω για να σου πω καποια πραγματα, για να σου δωσω και μετα να το μετανοιωσω λιγοτερο. Ακομη δεν ειναι λιγες οι φορες που ενα κειμενο ειναι ενας και μονο ανθρωπος...

Θα σε πληγωσει η αληθεια που μπορω να καταγραψω. Το σωστο θα ηταν να σε αγγιζε επειδη την εχω γραψει εγω. 'Η μαλλον κατσε να το πω καλυτερα αυτο. Να δες πως θα παει, πως το εννοω. Αν πω εγω κατι πρεπει εσυ να του δωσεις σημασια γιατι το ειπα εγω που λογικα σε ενδιαφερω (καλο ειναι να εχει περιεχομενο αυτο που θα πω φυσικα-αλλα αυτο ειναι το δικο μου κομματι και τωρα μιλαμε για σενα). Αλλα η αληθεια μας αγγιζει οποιος κι αν τη λεει, οποτε ειτε μου δινεις σημασια για δικο σου λογο ειτε οχι εγω εχω την αληθεια με το μερος μου που εξασφαλιζει μια ουσια.

Ρε μα ξερεις τι θελω. Να διαβασουμε μαζι. Θα εισαι η δυναμη μου τη χρονια που ερχεται. Ξερω πως μπορεις κι ελπιζω πως θελεις, δηλαδη θελεις λογικα. Οταν ειμαστε μαζι τα ξεχναω ολα. Ειναι τοσο τελειο αυτο, δε χρειαζεται να σου εξηγησω, και καποιες φορες δε χρειαζεται ουτε να καταλαβεις. Ειμαι εγω μαζι σου, βγαζεις τον εαυτο που αγαπαω περισσοτερο απο εκεινους που εχω. Νιωθω επαρκης, ανθρωπος που καταπιεζει την πραγματικοτητα του μα αποδεχεται το πρεπει. Εχω τα πιο ομορφα ονειρα οταν κοιμασαι διπλα μου, και το πιο απαλο χερι να κραταω.

Δεν ξερω τι με πιανει και θυμαμαι, εχω φυγει απο καιρο απο σενα και δεν ξερω τι με γυριζει πισω. Μα σκεψου εισαι ο ανθρωπος που θελω να εχω διπλα μου οταν δεν ειμαι καλα, που εγω σε τετοιες περιπτωσεις χανομαι. Και γραφω για σενα και νιωθω καλα. Μακαρι να το διαβασεις. Θελω να το δεις γραμμενο. (Ναι! Ειναι για σενα! μην τα ξαναλεμε, πρωτη μιλαμε δευτερη βαραμε..χαχα)

Αν με διαβαζες πιο τακτικα θα ηταν πιο ευκολο. Εσυ θα ηξερες οσα εγω  δε θελω να σου πω μα θελω να σε κανω να καταλαβεις. Θα ηταν πιο ευκολο τις λιγες στιγμες που σε συνανταω να ξερεις πως και ποσο. Θα συζητουσαμε για τις διακοπες μας κι οχι για τα εισιτηρια.

Θα ηταν ευκολο αν ηξερες. Αν ηξερα κι εγω τα πραγματα θα ηταν αλλιως. Τι κι αν διαβαζω τα ματια σου, τα χερια σου δισταζουν.

Αν ηξερα κι εγω τα πραγματα θα ηταν αλλιως... Σ αγαπαω σε καθε περιπτωση. Μου ελειψες απ'το πρωι...




As we were    as before            to move on     without ache... 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου