Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2018

μις αμπ,δομινά,λες

Επειδη δεν
ειμαστε αυτοματα, 
και επειδη
εχω γνωρισει την τριβη,
την πιο βαθεια,
την αμειωτη,
του θελω να κανουμε ερωτα,
ξερω πως
μεσα σε λογικα
που χανονται    βρισκονται 
παντα οι αληθειες
του ενστικτου,
λαβη αμφιβολιας και λαβη επιβεβαιωσης,
και επειδη
δεν
ειμαστε

αυτοματα
ξερω,
πως επειδη ο Αλλος δεν
ειναι κατωτερος απο μενα,
αδιαφανης οπως κι εγω,
αγνωστος οπως κι εγω,
ξερω πως
εαν - τοτε
...
και ολα τουτα
για σας τους 
ενεργους 

Ακόμα κι αν δεν με ψαχνεις στο Εαν, 
θα το κανεις σιγουρα στο Τοτε.


Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2018

Optime Vivendum sive Ratio


Απολαμβανω τα Ισπανικα διοτι μου επιτρεπουν τουτο το κενο που στη φιλοσοφια απαγορευεται. 
Για 2 μηνες ακομα ομως κατι τετοιο το δικαιουμαι.

Προσπαθω να μαθω Λατινικα να διαβαζω πρωτότυπα ορθολογιστων. Πλακα εχει. Και κανω οπως ο καθηγητης μου κανει, ο οποιος κανει οπως ο δικος του καθηγητης του εχει μαθει, γραφω μεσα σε παρενθεσεις τη λατινικη μεταφραση και σιγα σιγα μαθαινω. 

Εχω πολλη αναγκη να πιω ενα καφε μαζι του και να κανουμε μια εκτενεστερη κουβεντα, χρειαζομαι τη συμβουλη του. 

Εχω πολλη αναγκη να πιω ενα ποτο μαζι της, χρειαζομαι αυτο το... ανευ ορων. Εσυ δεν το χρειαζεσαι; 




Η φαινομενολογια της αντιληψης μερικους αιωνες μετα με φερνει να θεωρω πως δε γινεται χωρις τις βασεις να κινουμαι. Ομως με φερνει να στεκομαι μπροστα σε μια τρισδιαστατη εικονα, σε μια διαλεκτικη διαμαχη, σε μια μεταμοντερνα κατασταση, σε μια αναζητηση του αδιαφανου εαυτου, στην υποκειμενικοτητα του υποκειμενου(Το υποκειμενο ειναι υποκειμενικο για τον ιδιο του τον εαυτο!), στη δυνατοτητα βιωσης του αλλου εξ ιδιων, στην αγαπη για τις αισθησεις, στην αγαπη για τη νοηση, στην αγαπη για τα κβαντισμενα νοηματα και στην περιπλανηση αναμεσα σε αυτα. Στα ανοιχτα πεδια ορισμου. Στις παραγωγισιμες καμπυλες και στο τι συμβαινει με τις μη παραγωγισιμες. Στις διπλες συνεπαγωγες. Στη μαθηματικη επαγωγη. Στην κριτικη. Στα γλωσσικα παραδοξα. Στα φιλολογικα πλαισια. Στην αναμετρηση με τον εαυτο. Στον υπεροχο αυτο κοσμο της σκεψης, οπου ανηκω λες και απο παντα και οπου νιωθω παντα ευπροσδεκτη... Στον κοσμο εκεινο που με φιλοξενει με απολυτο τροπο και με οτι αυτο συνεπαγεται.

Εγω το βρηκα τουτο το καλο κι ημουν απλως λιγο τυχερη, κι ας εχω μεινει ανικανη.



Πέμπτη, 24 Μαΐου 2018

Γιατι να μενεις στην Αθηνα;

Μου ζητηθηκε να αγκαλιασω το μερος μου που σ αγαπαει ακομα.

Κι ετσι εγω, γεναιοδωρα, αγκαλιασα την καρδια μου και σου εγραψα ενα τοσο ωραιο τραγουδι με τιτλο 'Αθήνα'.

Τι τραγουδι να σου γραψω που να μη σε επιθυμει...
Μα εχεις μεινει στην Αθηνα...