Πέμπτη, 19 Απριλίου 2018

triste y vacia

Ειμαστε στο αμαξι και το κανονικο ραδιο παιζει the cure.
Μου υποσχεσαι μια βολτα. Ερχεσαι να με βρεις στο σινεμα. Εχεις μια ουδετερη εκφραση μαζι μου. Με ενθαρρυνεις να συνεχισω. Καμαρωνουμε για τις γαμπες μου. Σχολιαζουμε τα ρουχα μου και το προσωπο σου. Σου κανω παραπονα. Σου μιλαω για τον πραγματικο πονο. Ακους αυτον τον πονο, προσφερεις την υπομονη εκεινου που περιμενει εξω απο ενα σινεμα. Μιλας για αυτα που σου αρεσουν. Διαφωνεις μαζι μου. Διαφωνουμε. Διαφωνω μαζι σου αλλα δεν πειραζει, το ραδιοφωνο παιζει μουσικη.

Μερικες ωρες πριν βρισκομαι σε κατασταση σοκ αφου μολις με εχουν κλεψει. Με εκλεψαν κι εμενα. Μου πηραν το κινητο απο την τσεπη. Πηγα στον κλεφτη αφου μου το υπεδειξε ενας μαρτυρας και απαιτησα να μου δωσει το παρελθον κινητο μου πισω, μου το εδωσε κι εγω αντι να του ριξω μια μπουνια να του σπασω ολα του τα δοντια εφυγα. Γυρισα πισω να τον κυνηγησω να πληρωσει αυτος για ολα αυτα που μου χουν κανει. Με σταματησε ενας νεαρος, "λεγανε καλα πραγματα για σενα...... τι σου λεω τωρα" εφυγε και μεχρι να παω να τους ακολουθησω για καυγα ειχε σβησει το φαναρι κι εγω θα αργουσα για την ταινια. Την επομενη φορα θα του κατεβασω τα μουτρα.

Εξω οι γειτονες τραγουδουν ρεμπετικα, την ταμπακιερα και αυτο που λεει που να βρω γυναικα να σου μοιαζει. Εγω μεσα τραγουδαω τα δικα μου τραγουδια και κανω σχεδια.

Ο πονος εχει πολλα αφηγηματικα στοιχεια ομως η πικρα νεκρωνει τη γεναιοδωρια της στιχουργου κι ετσι αλλαζω συνηθειες διατροφικες για να συναδουν με το αθλητικο μου παρον και ανυπομονω για τις καλοκαιρινες ρακετες. Λες να παιζω ρακετες το καλοκαιρι;

Δε μπορω να αλλαξω κανεναν και δεν εχει νοημα, ας πεθανουν φαλοκρατες, καθως εκεινοι που δεν ξερουν να ζουν αλλιως δε ζουν καθολου εν τελει. Καθως η ζωη ειναι ολες εκεινες οι αλλαγες και το ερωτικο πρωτο κινουν που τις προκαλει.

Αυριο θα βαλω τα καινουργια μου παπουτσια και θα παω στο γυμναστηριο, εκει θα κανουμε κοντρες για το ποιος εχει περισσοτερη δυναμη. Θα σε αφησω να κερδισεις τοσο ωστε να το καταλαβεις με δυσκολια και εκεινη η λεπτη γκριζα τομη αναμεσα στην ενωση των πιθανοτητων της νικης και της ηττας θα μου δωσει μια σιγουρη νικη.

Εχει ενδιαφερον να μελετας τη νικη και την ηττα. Εγω πρεπει να αναθεωρησω μερικα απο τα πιστευω μου, ομως οντας ετσι με τη γεναιοδωρια να ειναι η ζωη μου και την πικρα να νεκρωνει τη γενεοδωρια μου εχει νοημα κατι το οτιδηποτε;

Μετα απο εκεινη τη φορα που χορεψαμε για τελευταια φορα ως ζευγαρι εγω καλουμαι να απαντησω στο ερωτημα του εαν θα χορεψω ξανα γενικοτερα. 

Πέμπτη, 5 Απριλίου 2018

ακαρδει και επι τα αυτα

"Κι αυτα πανε ακαυτα σε ανθρωπους 'σαν κι εμας'. "

Ετσι εγραψε η φιλη μου που ειναι σαν κι εμενα.

Αγαπημενη μου φιλη,

Ηθελα να σου πω, αν και τωρα εισαι στο εξωτερικο και λογικα θα το δεις καποιες μερες μετα, πως ειχα πραγματικα αναγκη να σου μιλησω. Διοτι ξερεις την αφηγηση να τιμας. Να απαντας ε ναι, ισως και οχι, τελειωσαμε, ειμαι καλα ομως. Ξερεις να υποκυπτεις. Να βιωνεις την σημασια της εμμονης. Πλακα δεν εχει, καποιες λεξεις χωρις να ειναι ρηματα εχουν τοσο ρηματικο περιεχομενο. Ηθελα να σου πω πως μου λειπεις και θυμαμαι αυτη τη συναυλια που ειχα δωσει στο σπιτι σου παλια. Ρε λες να χει πεθανει η καρδια μου; Λες να μου χουν μεινει μονο τα κοκαλα; Ρε νομιζω εχει πεθανει η καρδια μου αληθινα.

Ηθελα να σου πω πως μου χουν μεινει τα ακαυτα μου κοκαλα. Η τεχνη που ειχες αφησει σκοτωθηκε σε μια αψημαχια με τη γατα και ο πινακας του καντινσκι εχασε το δρομο για το σπιτι γυριζοντας απο το σχολειο. Εγω μετακομισα στην Αθηνα οπου και μπορεις πλεον να με επισκευτεις, θα ερθω ελπιζω συντομα να σε δω. Ομως εγω δε θελω να κανουμε ναρκωτικα

Σου γραφω γιατι με κινητοποιησε η προσφατη κουβεντα που ειχαμε. Δε χρειαζεται να θυμασαι το απαισιο. Θυμησου ολα αυτα που εχεις γραψει κατα καιρους... θυμασαι εσυ ελεγες "καποιος σου".
Σε φιλω
Μου λειπεις
Στελλα

με ενοχλει αυτο που συμβαινει
με ενοχλει το ακαρδο γενικοτερα

Σάββατο, 17 Μαρτίου 2018

enamorarse en verano es rre

El dia de abril llego. Tome mis cosas, y me fui.

Hoy tengo un libro pequenito lleno con mi pasado.


Y como mi pasado es asi no hay lugar para visitar. 

No tiene que ver con mi mente sino con el olor del aire. 

Mi poder esta durmiendo como mi lengua. 

Paso a paso.

Mis manos se estan quedando sin agua como el parte de mi ser interior.

A mi mente le falta la conciencia y mi corazon tiene hambre.

Entonces mi corazon empezo a comer mi rostro.

Y lo unico que importa es salvarles a los ojos y orejas para poder verte y escucharte.



Es dificil escribir para vos pero no me queda otra.

Esta pasando una cena y yo soy la invitada y la invitadora al mismo tiempo.

Me estoy comiendo.

La digestion.


El amor que amo quiere seguir amar.

Y me pregunto a mi misma.

Estoy sola?





https://www.youtube.com/watch?v=5BhSou8kpiE